دادههای سال ۲۰۲۴ ایران را در جمع ۱۰ کشور پُرکار جهان قرار میدهد. به گزارش اکوایران به نقل از ایسنا، مقایسه آمارهای سال ۲۰۲۴ نشان میدهد ایران از نظر میانگین ساعات کار هفتگی، در میان ۱۰ کشور پُرکار جهان قرار گرفته است. براساس دادههای منتشرشده، ایرانیها بهطور متوسط هفتهای ۴۶٫۳ ساعت کار میکنند؛ رقمی که ایران را بالاتر از بسیاری از کشورهای جهان قرار میدهد.
از ۱۰ کشور با بیشترین ساعات کار هفتگی، بوتان با میانگین ۵۴٫۵ ساعت در صدر قرار دارد. پس از آن سودان با ۵۰٫۸ ساعت در جایگاه دوم ایستاده است و کنگو و امارات متحده عربی، هر دو با میانگین ۴۸٫۷ ساعت کار در هفته، در رتبههای بعدی قرار دارند.
اردن با ۴۷٫۷ ساعت، لیبریا و پاکستان هر کدام با ۴۷٫۵ ساعت و قطر با ۴۶٫۸ ساعت در ادامه این فهرست دیده میشوند. متوسط ساعات کار هفتگی در عمان نیز ۴۴٫۴ ساعت اعلام شده است.
در جدول رتبهبندی منتشرشده، میانگین ساعات کار ایران ۴۴٫۳ ساعت درج شده و پس از آن ترکیه با ۴۳٫۸ ساعت، عربستان سعودی با ۴۰٫۹ ساعت و بحرین با ۳۹٫۵ ساعت قرار گرفتهاند. بنابراین، میان عدد ذکرشده در توضیح اصلی اینفوگرافیک، یعنی ۴۶٫۳ ساعت، و رقم درجشده مقابل نام ایران در جدول، یعنی ۴۴٫۳ ساعت، اختلاف وجود دارد.
البرز در صدر استانهای دارای ساعات کاری طولانی
بخش دیگری از این دادهها، سهم شاغلانی را نشان میدهد که بیش از ۴۹ ساعت در هفته کار میکنند. براساس این آمار، استان البرز با ۵۴ درصد، بالاترین سهم شاغلان دارای ساعات کاری طولانی را در کشور دارد؛ یعنی بیش از نیمی از شاغلان این استان، بیشتر از ۴۹ ساعت در هفته کار میکنند.
پس از البرز، اردبیل با سهم ۴۹٫۹ درصدی در جایگاه دوم قرار دارد. همدان با ۴۸٫۸ درصد و تهران با ۴۷٫۴ درصد نیز دیگر استانهایی هستند که بیشترین سهم شاغلان با ساعات کار طولانی را به خود اختصاص دادهاند. کمترین سهم شاغلان پُرکار در خراسان جنوبی
در سوی دیگر این جدول، خراسان جنوبی با ۲۱٫۱ درصد، کمترین سهم شاغلان با بیش از ۴۹ ساعت کار هفتگی را دارد. سیستانوبلوچستان با ۲۵٫۹ درصد نیز در رتبه بعدی قرار گرفته است.
این سهم در کرمان ۲۸٫۲ درصد و در سمنان ۲۸٫۸ درصد گزارش شده است. بهاینترتیب، فاصله میان البرز بهعنوان استان دارای بیشترین سهم شاغلان با ساعات کاری طولانی و خراسان جنوبی بهعنوان استان انتهای جدول، به ۳۲٫۹ واحد درصد میرسد.
این دادهها نشان میدهد که ساعت کاری در استانهای مختلف کشور تفاوت قابل توجهی دارند؛ مثلا در برخی استانها بیش از نیمی از شاغلان بیشتر از ۴۹ ساعت در هفته کار میکنند، اما در استانهای دیگر این نسبت به حدود یکپنجم شاغلان میرسد.
