خاتمی در ابتدای این دیدار با بیان اینکه امیدوارم مراکز قدرت گفتوگو را به رسمیت بشناسند، ادامه داد: امیدوارم بهجای اینکه یکطرفه بگویند و بشنوند، به شنیدهها ترتیب اثر بدهند.
وی در ادامه تأکید کرد: اگر بگوییم در خطیرترین و تعیینکنندهترین وضعیت بعد از انقلاب قرار گرفتهایم، گزافه نگفتهایم. انقلاب، چه کسانی از آن راضی باشند یا نباشند، چه توانسته باشد به اهدافش برسد یا نرسد، چه از مسیر خود منحرف شده باشد یا نه، حادثه بزرگی بود که معادلات سیاست و قدرت را در منطقه - بلکه به نحوی در جهان - به زیان قدرتهای توسعهطلب و تسلیمشدگان و تسلیمشوندگان آنها با محافظهکاران به هم زد.
رئیسجمهوری پیشین یادآور شد: از همان آغاز نگرانی و حتی کینه به انقلاب و به تبع آن ایران در دلهای قدرتها جا گرفت و برنامهریزی برای مهارکردن ایران و - اگر نشد - نابودی آن بود؛ کشوری تسلیم یا دارای هرج و مرج و آشفته که نتواند کمر راست کند.
خاتمی با بیان اینکه توطئههای فراوانی علیه ایران انجام شده که مهمترین آن جنگ ۸ ساله است، اظهار کرد: ولی باوجود فقدان توازن قدرت تسلیحاتی-لجستیکی، اطلاعاتی و حتی اقتصادی، ایران نه تنها از بین نرفت بلکه مقتدرتر در صحنه ظاهر شد. در ادامه آن هم انواع توطئههای سیاسی، امنیتی و اقتصادی و تحریم های کمرشکن علیه ایران وجود داشت و دارد تا به جنگ ۱۲ روزه و بعد جنگ رمضان رسیدیم.
وی ادامه داد: در داخل، انواع فشارهای دشمنان از یکسو و خطاهای راهبردی و راهکاری و مشکلات ساختاری از سوی دیگر لحظه به لحظه فاصله میان مردم و حاکمیت را بیشتر کرد و حتی دو قطبی وحشتناک میان کسانی که به هر حال به حاکمیت و نظام دلبستند و وفادار بودند و جامعهای که روز به روز وضع اقتصادی امنیتی و سیاسی و فرهنگی آن بدتر میشد، پدید آمد و اتفاقاً دشمنان از همین وضع به امید ضربهزدن نهایی به ایران، سوءاستفاده کردند.
رئیسجمهوری پیشین عواملی مانند نارضایتی، کاهش امید نسبت به بهبود اوضاع و آینده، فشارهای اقتصادی و معیشتی و بازماندن ایران نه تنها از توسعه که عقبگرد در برخی زمینهها را موجب این دانست که دشمن به فکر یکسره کردن کار نظام بیفتد و تصریح کرد: به یاری خداوند، توطئهها و جنگ همهجانبه نتیجه عکس داد و ایران گرچه آسیبهای سنگین انسانی و مادی دید و از جمله شاهد شهادت رهبر شهید و فرماندهان و مسئولان و مردم عادی و حتی زنان و کودکان و خرابیها بود اما به لحاظ بینالمللی و ملّی در موقعیت بهتری قرار گرفت و اعتبار و هیمنه دشمن بیش از پیش شکسته شد و خشم و نارضایتی مردم کاهش یافت و حتی به سوی انسجام وحدت در مخالفت با تهاجم بیگانه و برای حفظ ایران میل کرد.
