شهابالدین طباطبایی در گفتوگو با برنامه «گفتوگوی استراتژیک» اظهار کرد: اگر دولت تأثیرگذار نبود، ممکن نبود در جلسه شورای عالی امنیت ملی از ۱۳ نفر، ۱۲ نفر به تفاهمنامه رأی دهند. این اتفاق را ثمره وفاق و گفتوگوهای مداوم و بدون پیشفرض رئیسجمهور با افراد مختلف میدانم. وی افزود: مسعود پزشکیان در این مدت با افراد مختلف و حتی رقبای سابق خود گفتوگو و همکاری کرده است. یکی از مشکلات دورههای مختلف ریاستجمهوری این بوده که تفاهمها و محورهای مشترک پس از مدتی به دلیل موضعگیری افراد علیه یکدیگر از بین رفته است، اما پزشکیان چنین رویکردی ندارد و وقتی میگوید نباید دعوا کرد، واقعاً به دنبال حل مسائل از طریق تفاهم است.
طباطبایی تأکید کرد: در دولت پزشکیان قرار نیست شومن یا قهرمانی وجود داشته باشد؛ اگر کاری محصول جمع است، باید به نام همان جمع ثبت شود، نه اینکه یک نفر بگوید من این کار را انجام دادم. تصمیمها باید محصول همکاری همه افراد در کنار یکدیگر باشد.
عضو شورای اطلاعرسانی دولت با اشاره به ضرورت اجماع در برخی تصمیمات گفت: برای برگشتناپذیر بودن بعضی اقدامات، ایجاد اجماع ضروری است. البته وفاق به معنای راضی کردن همه نیست، بلکه ابتدا باید بر سر واقعیات به تفاهم رسید.
وی ادامه داد: پزشکیان به وفاق بر سر سلیقهها معتقد نیست؛ وفاق بر سر واقعیت به این معناست که آنقدر گفتوگو کنیم، حتی با کسانی که مخالف هستند، تا درباره واقعیات جامعه و خواستههای مردم به یک نقطه مشترک برسیم.
طباطبایی خاطرنشان کرد: اختلاف نظر در جزئیات یا حتی اختلاف در ابراز نظر اهمیت چندانی ندارد. مهم این است که درباره موقعیتهای عینی و ملموس، فهم مشترک ایجاد شود. گفتوگو نیز به معنای راضی کردن یکدیگر نیست، بلکه باید به فهم مشترک درباره واقعیات و آنچه وجود دارد منجر شود. …
