یک مطالعه جدید از پژوهشگران دانشگاه شیکاگو و مؤسسات دانشگاهی آمریکا نشان میدهد یارانه ژاپن برای خودروهای کممصرف، فقط بازار این کشور را تغییر نداده است. خودروسازان ژاپنی به دلیل طراحی مشترک محصولات برای بازارهای مختلف، خودروهای کممصرفتری را در آمریکا نیز عرضه کردند؛ حتی در شرایطی که خریداران آمریکایی هیچ یارانهای دریافت نمیکردند. به گزارش اکوایران، معمولا وقتی یک دولت برای تغییر رفتار مصرفکنندگان یارانه پرداخت میکند، اثر این سیاست در همان کشور بررسی میشود. اما صنعت خودرو یک ویژگی متفاوت دارد؛ خودروسازان بزرگ، یک محصول را برای چندین بازار طراحی و تولید میکنند و همین موضوع میتواند اثر سیاستهای یک کشور را به بازارهای دیگر منتقل کند.
مطالعه جدید کوئیچیرو ایتو، جیمز سالی و اندرو اسمیت دقیقا همین موضوع را بررسی کرده است. پژوهشگران اثر یک برنامه یارانهای در ژاپن را که از سال ۲۰۰۹ برای خرید خودروهای کممصرف اجرا شد، بر خودروهای فروختهشده در آمریکا بررسی کردهاند.
بر اساس این برنامه، خریداران ژاپنی برای خرید خودروهایی که مصرف سوخت آنها از سطح تعیینشده توسط دولت بهتر بود، حدود ۷۰۰ تا ۱۵۰۰ دلار یارانه دریافت میکردند. این رقم معادل حدود ۵ تا ۱۰ درصد قیمت متوسط یک خودروی جدید در آن زمان بود و بنابراین انگیزه قابل توجهی برای مصرفکننده و خودروساز ایجاد میکرد. خودروسازان ژاپنی برای دریافت این یارانه مجبور بودند مصرف سوخت برخی مدلها را بهبود دهند. اما بخش مهمی از همین خودروها در بازار آمریکا نیز عرضه میشدند.
در نتیجه، خودروساز دیگر با دو خودروی کاملا متفاوت روبهرو نبود. وقتی مهندسان برای کاهش مصرف سوخت یک مدل هزینه میکردند، بخشی از این تغییرات میتوانست روی همان مدل در بازار آمریکا نیز اعمال شود.
پژوهشگران این پدیده را «سرایت ویژگی محصول» یا Attribute Propagation نامیدهاند. به زبان ساده، یک سیاست داخلی میتواند از طریق تصمیمات تولیدکننده به بازارهای خارجی هم منتقل شود. دادههای این تحقیق، فروش و مشخصات خودروها در ژاپن و آمریکا را بین سالهای ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۹ بررسی کرده و خودروهایی را که همزمان در دو بازار عرضه میشدند با خودروهایی که تنها در آمریکا فروخته میشدند، …
