اکوایران: بلشویکها خود حزبی منضبط، مخفیکار و بهشدت ایدئولوژیک ساختند. آنها از طریق کمینترن تلاش کردند این الگو را در خارج از کشور بازتولید کنند. این تلاشها در بیشتر کشورها شکست خورد؛ اما در چین موفق شد. به گزارش اکوایران، برای دههها، غرب بر این باور بود که رشد اقتصادی، چین را به جامعهای بازتر و لیبرالتر تبدیل خواهد کرد؛ درست همانگونه که در کره جنوبی و تایوان رخ داد. اما نهادهای تمامیتخواه چین بهطرز شگفتآوری تابآور از آب درآمدند؛ آنها دههها اصلاحات را پشت سر گذاشتند و در دوران ریاستجمهوری شی جینپینگ بار دیگر قدرت خود را تثبیت کردند. «دام توسیدید»: مفهومی برای توصیف واقعیت یا ابزار قلب واقعیت؟
به گزارش پروجکت سیندیکیت، «دام توسیدید» به چارچوبی رایج برای فهم روابط ایالات متحده و چین تبدیل شده است. منطق آن ساده است: هنگامی که یک قدرت در حال ظهور، قدرتی مستقر را به چالش میکشد، ترس و بیاعتمادی افزایش مییابد و اجتناب از درگیری دشوارتر میشود. طی یک دهه گذشته، شی جینپینگ، رئیسجمهور چین، بارها به این مفهوم که اساساً ساخته آمریکا استناد کرده تا رقابت کشورش با ایالات متحده را تبیین کند.
خبر مرتبط تضاد شدید در لحن در دیدار اول پکن؛ چرا شی نسبت به بروز درگیری به ترامپ هشدار داد؟ آمریکا و چین در تله توسیدید میافتند؟
اکوایران: در دیدار صبح پنجشنبه در پکن در حالی که به نظر میرسید ترامپ بیشتر کلیشهای صحبت میکند، شی جینپینگ نسبت به احتمال درگیری هشدار داد.
این امر برای یک رهبر کمونیست چین غیرمعمول است که از چارچوبی ساختهشده در آمریکا برای سخنرانی و استدلال درباره رئیسجمهور ایالات متحده استفاده کند؛ بااینحال، دقیقاً همین اتفاق در جریان نشست پکن میان شی و دونالد ترامپ در ماه مه رخ داد. «دام توسیدید» برای شی بسیار مفید است، زیرا چین را بهعنوان «قدرت در حال ظهور» طبیعی، آمریکا را قدرت مستقرِ نگران، و عدم تمایل سیاستگذاران …
