اکوایران: گزارش جدید وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی نشان میدهد افزایش پوشش بیمهای زنان در سالهای اخیر، هنوز به همان نسبت به شکلگیری حقوق بیمهای مستقل برای آنها منجر نشده است. ریشه این شکاف از بازار کار آغاز میشود و تا سالهای بازنشستگی ادامه پیدا میکند. به گزارش اکوایران، بیمه اجتماعی یکی از مهمترین ابزارهای تأمین امنیت اقتصادی در طول زندگی است. فرد در دوران اشتغال حق بیمه میپردازد تا در سالهای سالمندی، ازکارافتادگی یا در صورت از دست دادن نانآور خانوار، از حمایت درآمدی برخوردار شود. اما همه انواع برخورداری از بیمه یکسان نیستند. یک فرد میتواند از طریق سابقه اشتغال و بیمهپردازی خودش صاحب حق بیمه شود یا از طریق رابطه خانوادگی با فرد بیمهشده، به مستمری دسترسی پیدا کند.
همین تفاوت، تصویر متفاوتی از وضعیت زنان در نظام بیمههای اجتماعی ایران به دست میدهد. گزارش سیاستی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی با بررسی دادههای سه صندوق بیمهای نشان میدهد سهم زنان از بیمهپردازان فعال در سالهای اخیر افزایش یافته، اما این رشد هنوز به همان نسبت در استحقاقهای مستقیم بیمهای دیده نمیشود. در واقع، مسئله فقط میزان پوشش بیمهای زنان نیست، بلکه نوع حقی است که این پوشش در نهایت برای آنها ایجاد میکند.
رشد ۵۲ درصدی بیمهپردازی زنان
بین سالهای ۱۳۹۸ تا ۱۴۰۳ تعداد بیمهپردازان زن در سه صندوق مورد بررسی از حدود ۳.۷ میلیون نفر به ۵.۶ میلیون نفر رسیده است. به این ترتیب تعداد زنان بیمهپرداز در این دوره ۵۲ درصد افزایش یافته است. اما پشت این رشد، مسیرهای متفاوتی قرار دارد. تعداد بیمهپردازان زن در سازمان تأمین اجتماعی ۴۳ درصد بیشتر شده، در صندوق بازنشستگی کشوری ۲۱ درصد کاهش یافته و در صندوق بیمه اجتماعی کشاورزان، روستاییان و عشایر رشد ۲۴۰ درصدی ثبت شده است.
خود گزارش تأکید میکند بخشی از افزایش پوشش در صندوق روستاییان و عشایر از سازوکارهای حمایتی و یارانهای ناشی شده است. بنابراین رشد تعداد بیمهشدگان زنان را نمیتوان یکدست و صرفا حاصل افزایش اشتغال رسمی آنها دانست. در مجموع سهم زنان از بیمهپردازان فعال از حدود ۲۱.۵ درصد در سال ۱۳۹۸ به ۲۷.۱ درصد در سال ۱۴۰۳ رسیده است. با این …
