ابعاد این سرمایهگذاریها به اندازهای بزرگ است که دیگر نمیتوان آنها را صرفاً پروژههای فناوری دانست. زمانی که یک پروژه هوش مصنوعی به چندین گیگاوات برق نیاز دارد، پای شرکتهای انرژی، سرمایهگذاران بزرگ و حتی دولتها نیز به میان کشیده میشود. به همین دلیل، شرکتهای فعال در این حوزه امروز نقشی فراتر از یک شرکت فناوری پیدا کردهاند و به بازیگرانی تبدیل شدهاند که بر اقتصاد، انرژی، سیاست و حتی امنیت ملی کشورها اثر میگذارند.
در چنین فضایی، رقابت دیگر فقط بر سر ساخت بهترین مدل هوش مصنوعی نیست؛ رقابت بر سر دسترسی به برق، تراشه، ظرفیت پردازشی، مجوز ساخت دیتاسنتر و حتی تأثیرگذاری بر قوانین آینده این صنعت است. به همین دلیل، شرکتهای بزرگ فناوری حضور خود را در فرآیندهای قانونگذاری و لابیگری پررنگتر از همیشه کردهاند.
بازارهای مالی نیز این تغییر را بهخوبی درک کردهاند. سرمایهگذاران امروز بیش از آنکه منتظر رونمایی از یک مدل جدید باشند، به میزان سرمایهگذاری شرکتها در زیرساخت، ظرفیت پردازشی و توان آنها برای تأمین انرژی موردنیاز نسل بعدی هوش مصنوعی توجه میکنند. شاید به همین دلیل، برندگان آینده این رقابت نه فقط بهترین برنامهنویسها، بلکه شرکتهایی باشند که زودتر از دیگران زیرساخت دنیای هوش مصنوعی را میسازند.
