اکوایران: زمانی که صحبت از آسیبپذیری زنجیره تأمین صنایع دفاعی آمریکا میشود، معمولا نام عناصری مانند خاکهای کمیاب، نیمهرساناها یا مواد مورد نیاز باتریهای پیشرفته مطرح میشود؛ اما یکی از مهمترین نقاط ضعف پنهان در صنایع دفاعی این کشور به فلزی بازمیگردد که در نگاه عمومی بیشتر با قوطی نوشیدنی و سازههای ساختمانی شناخته میشود: آلومینیوم فوقخالص. به گزارش اکوایران- مسئله اصلی کمبود آلومینیوم در بازار جهانی نیست، بلکه دسترسی محدود به نوع خاصی از این فلز است که برای کاربردهای دفاعی و هوافضایی ضروری محسوب میشود. آلومینیوم با خلوص بالا، به دلیل کاهش شدید ناخالصیهایی مانند آهن و سیلیسیم، ویژگیهایی مانند مقاومت بالا در برابر خستگی، خوردگی و فشارهای حرارتی را فراهم میکند؛ ویژگیهایی که برای ساخت هواپیماهای جنگنده، موشکها، خودروهای زرهی و تجهیزات فضایی حیاتی هستند.
در حالی که آلومینیوم تجاری معمولاً با خلوص حدود ۹۹.۷ درصد تولید میشود، صنایع دفاعی به آلومینیومی با خلوص ۹۹.۹۹ درصد یا حتی ۹۹.۹۹۹ درصد نیاز دارند. تولید این محصول نیازمند فناوری پالایش پیچیده، انرژی فراوان و استانداردهای سختگیرانه کیفی است؛ بنابراین هر کارخانه تولید آلومینیوم معمولی قادر به تأمین نیازهای دفاعی نیست.
بررسی زنجیره تأمین آلومینیوم فوقخالص آمریکا نشان میدهد که این کشور با یک آسیبپذیری ساختاری مواجه است. اگرچه آمریکا سالانه میلیونها تن آلومینیوم تولید میکند، اما بخش عمده این تولید برای کاربردهای عمومی مناسب است و ظرفیت محدودی برای تولید گریدهای مورد نیاز صنایع دفاعی وجود دارد.
برآوردهای صنعتی نشان میدهد حدود ۹۰ درصد آلومینیوم فوقخالص وارداتی مورد استفاده در صنایع دفاعی آمریکا از امارات متحده عربی و بهویژه شرکت «امارات گلوبال آلومینیوم»تأمین میشود. دسترسی امارات به انرژی ارزان، زیرساختهای بزرگ ذوب و فناوری تولید، این کشور را به یکی از بازیگران اصلی این بازار تبدیل کرده است.
مواد اولیه تولیدشده در امارات سپس توسط شرکتهایی مانند آروِنیک، کایزر آلومینیوم و کانستلیوم در آمریکا فرآوری شده و به آلیاژهای مورد نیاز صنایع هوافضا و دفاعی تبدیل میشود.
یکی …
