هدف اصلی عملیات نظامی اسرائیل علیه ایران در سال ۲۰۲۶ صرفاً نابودی برنامه هستهای یا موشکی نبود، بلکه ایجاد شرایط برای تغییر نظام جمهوری اسلامی بود؛ هدفی که هرگز به شکل رسمی اعلام نشد. به گزارش اکوایران به نقل از رسانه عبری یدیعوت آحارونوت، موساد به کابینه اسرائیل گفته بود تغییر حکومت ایران ممکن است بین یک تا سه سال زمان ببرد، اما برخی وزرا تصور میکردند این روند با مجموعهای از اقدامات همزمان، از جمله ترور رهبر ایران، شورش داخلی و حمله نیروهای کرد بهسرعت محقق خواهد شد.
بنیامین نتانیاهو معتقد بود بدون تغییر حکومت در تهران، نه بحران هستهای ایران حل میشود، نه تهدیدهای امنیتی علیه اسرائیل پایان مییابد. به همین دلیل، پس از جنگ ۱۲ روزه و با حضور دونالد ترامپ در کاخ سفید، اسرائیل این فرصت را مناسب دید تا این راهبرد را دنبال کند.
یک اختلاف جدی هم میان موساد و ارتش اسرائیل وجود داشت. موساد به موفقیت طرح خوشبین بود، اما ارتش و سازمان اطلاعات نظامی هشدار داده بودند که سرنگونی حکومت ایران با این روش بسیار بعید است و شکست چنین طرحی حتی میتواند تهران را به سمت ساخت سلاح هستهای سوق دهد.
در این عملیات، قرار بود حدود ۱۵ هزار نیروی کرد با حمایت هوایی اسرائیل وارد ایران شوند، شهرها را تصرف و با جذب نیروهای بیشتر، به سمت تهران پیشروی کنند. همچنین گفته شده بود اسرائیل از کردها خواسته تحت پرچم پیش از انقلاب بجنگند تا عملیات بهعنوان یک قیام ملی ایرانی معرفی شود، نه یک حرکت جداییطلبانه.
مقامهای آمریکایی، از جمله رئیس سیا و مارکو روبیو، وزیر امور خارجه، در جلسات اولیه نسبت به طرح اسرائیل برای تغییر حکومت ایران تردید جدی داشتند و آن را غیرواقعبینانه توصیف کرده بودند، هر چند در نهایت کاخ سفید با آغاز عملیات موافقت کرد.
اسرائیل گرچه خساراتی به صنایع دفاعی و برنامه هستهای ایران وارد کرد و نفوذ اطلاعاتی چشمگیری در ساختار جمهوری اسلامی نشان داد، اما هدف اصلی یعنی فراهم کردن شرایط برای تغییر حکومت محقق نشد.
بقای نظام ایران باعث شد تهران بتواند جنگ را یک پیروزی سیاسی معرفی کند و اختلاف میان موساد، ارتش و رهبران سیاسی اسرائیل درباره میزان واقعبینانه بودن این راهبرد همچنان ادامه دارد./اطلاعات
