ابوالفضل اقبالی در یادداشتی نوشت: وضعیتی که شما در خیابان میبینید حاصل یک روند تحولیِ کاملا طبیعی در جامعه ایران نیست بلکه نشانههای آشکاری از یک طرحِ کلان و منسجم برای تغییر نظم سیاسی از رهگذر نافرمانیِ مدنی و استحالهی فرهنگی دارد. رشد قارچگونه کافهها و کلونیهای اباحهگری، ضریب دادن به سبکزندگیِ اقلیتی ولنگار در پلتفرمهای آنلاین، تغییرات روزبهروز پوشش ظاهری زنان به سمتِ جنسیپوشی و... همگی حاکی از آن هستند که ترویجِ بیبندوباری در ایران یک پروژهی امضادار است.
به گزارش اکوایران به نقل از خبرآنلاین، ابوالفضل اقبالی، یکی از طراحان لایحه عفاف و حجاب که در مجلس تصویب و سپس با مصوبه شورای عالی امنیت ملی ابلاغ نشد، در یادداشتی در خبرگزاری فارس نوشت: یکی از پرتکرارترین سوالات و درخواستهایی که مردم متدین و دغدغهمند مطرح میکنند این است که ما باید در مواجهه با خانمهای بدپوشش که در سطح جامعه حضور پیدا میکنند یا از کنار تجمعات شبانه رد میشوند و طعنه و کنایه میزنند چه کنیم؟ این وضعیت کی جمع خواهد شد؟ این یادداشت را برای پاسخ به این سوال و دغدغه شما عزیزان مینویسم. وضعیتی که شما در خیابان میبینید حاصل یک روند تحولیِ کاملا طبیعی در جامعه ایران نیست بلکه نشانههای آشکاری از یک طرحِ کلان و منسجم برای تغییر نظم سیاسی از رهگذر نافرمانیِ مدنی و استحالهی فرهنگی دارد. رشد قارچگونه کافهها و کلونیهای اباحهگری، ضریب دادن به سبکزندگیِ اقلیتی ولنگار در پلتفرمهای آنلاین، تغییرات روزبهروز پوشش ظاهری زنان به سمتِ جنسیپوشی و... همگی حاکی از آن هستند که ترویجِ بیبندوباری در ایران یک پروژهی امضادار است. ظواهر امر نشان میدهند که این پروژه از سال ۱۴۰۱ بدون هیچ مانع جدی از سوی حاکمیت در حال پیشروی و تحقق گامبهگام اهداف خود است. غالب مسئولانِ موثر جمهوری اسلامی هم در شناخت ابعاد این پروژه(علیرغم تذکرات صریح رهبر شهید انقلاب) ناتوان بودند و هم در ممانعت از گسترش آن کوتاهی کردند و در نهایت ما را به این نقطه رساندند. حالا باید چه کرد؟ با اطلاع خدمت شما مردم عزیز عرض میکنم که وضعیتی که جامعه ایران در این چندماه اخیر درباره برهنگی و لاقیدی تجربه کرد یک برکت بزرگ داشت و آن هم احیای دوباره این پرسش در ذهن اغلب مسئولان کشور بود که «باید چه کنیم؟» یعنی در حال حاضر در ساحتِ اذهان مسئولان این توافق وجود دارد که «باید برای این وضعیت کاری کرد» ولو اینکه هنوز به یک تصمیم و اقدام منجر نشده باشد، خود این طرح ذهنی از نظر من مبارک است. این طرح ذهنی برای رسیدن به مرحله تصمیم و اقدام، یک تسهیلگری و شتابدهنده دارد و یک مانع جدی. آن چیزی که میتواند این دغدغه ذهنی مسئولان را زودتر به برنامهی اجرایی برساند، داغ نگه داشتن تنور «مطالبه» با رویکرد همدلانه و غیرتخریبگرانه است و آن چیزی که میتواند مسیر رسیدن این طرح ذهنی به اجرا را کاملا مسدود نماید «فتنهسازی مجدد از حجاب» است. طرف مقابل این موضوع را به خوبی فهمیده است. جریانِ اباحهگرا تا اینجای کار با هوشمندی تمام پروژه خود را پیش برده و تا جایی که توانسته به «سنگرِ حریمهای اجتماعی» در جامعه ایران حمله کرده است. حقیقتش را بخواهید باید گفت توفیقات موقتی نیز به دست آورده است. حالا گام بعدی او چیست؟ تضعیفِ عزم و اراده و خنثیسازی توانِ مقابله نظام با این پروژه به وسیله فتنهسازی مجدد! او با همین فرمول توانست کشف حجاب کمتر از دو درصدی در جامعه ایران قبل از فتنه مهسا را به کشف حجاب ۱۵ درصدی پس از فتنه مهسا افزایش و تثبیت نماید. حالا هم به دنبال همین اکسیرِ ناب برای تثبیت دستاوردهای خود در جامعه ایران است. امروز جریانِ اباحهگرا بیش از هرچیز نیازمند یک فتنهی جدید با موضوع حجاب است. برای این منظور هم بیش از هر چیزی روی «خشمِ مردم مبعوث» حساب باز کرده است. مردم عزیز! همانطور که قبلا هم گفتهام آیندهی حجاب در ایران روشن است. شاید در کوتاه مدت وضعیت اجتماعی ما وخیمتر هم بشود اما در میان مدت و بلندمدت افق روشنی پیش روی شرایط فرهنگی کشور قرار دارد. تنها وظیفه من و شما این است که از نظام و مسئولان به نحو همدلانه و خیرخواهانه و به دور از تخریب و سیاسیبازی «مطالبه» کنیم و از هرگونه اقدامات تنشآفرین در عرصه اجتماعی و تجمعات میادین اجتناب کنیم.
