بازار اوراق قرضه، شاید مهمترین بازاری باشد که انتظارات سرمایهگذاران از آینده اقتصاد و سیاست پولی را منعکس میکند. اما برای تحلیل آن، نباید فقط به بازده یک سررسید نگاه کرد؛ بلکه باید کل منحنی بازده را بررسی کرد. بعد از آخرین نشست فدرال رزرو، بازده اوراق کوتاهمدت، بهویژه اوراق یکساله و دوساله، کاهش پیدا کرد؛ نشانهای از اینکه بازار، افزایش نرخ بهره را در کوتاهمدت کمتر محتمل میداند. در مقابل، بازده اوراق بلندمدت افزایش یافت و منحنی بازده شیب بیشتری گرفت. این تغییر یک پیام مهم دارد: سرمایهگذاران معتقدند فدرال رزرو فعلاً برای مهار تورم اقدامی نخواهد کرد و همین تعلل میتواند در آینده به تورم بالاتر و سیاستهای انقباضی شدیدتر منجر شود. به همین دلیل، بازده اوراق بلندمدت به سطوحی رسیده که از سال ۲۰۰۷ بیسابقه بوده است.
همزمان، عواملی مانند سرمایهگذاری گسترده در هوش مصنوعی و هزینههای ناشی از جنگ، نگرانیها درباره فشارهای تورمی را تشدید کردهاند. لوری لوگان نیز همچنان بر ضرورت مقابله با تورم تأکید میکند و نیل کاشکاری معتقد است اگر تورم از سمت تقاضا ایجاد شود، افزایش نرخ بهره همچنان مؤثرترین ابزار برای کنترل آن خواهد بود؛ برخلاف شوکهای سمت عرضه که معمولاً با گذشت زمان تعدیل میشوند.
به همین دلیل، این روزها شاید مهمترین پیام درباره آینده اقتصاد آمریکا را نه بازار سهام، بلکه منحنی بازده اوراق قرضه مخابره میکند.
