دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، کارزار تازهای را علیه ایران آغاز کرده که خودش آن را با ادبیاتی جنگی توصیف کرده و حتی از مقایسه آن با D-Day استفاده کرده است؛ کارزاری که هدف آن، اینبار نه صرفاً از مسیر نظامی، بلکه با فشار بر شریانهای اقتصادی ایران دنبال میشود. در این طرح، واشنگتن تنها ایران را هدف نگرفته، بلکه شرکای اقتصادی تهران نیز در معرض تهدید قرار دارند. کشورها، بانکها، شرکتها و نهادهایی که به گفته آمریکا «مسیر اقتصادی» در اختیار ایران قرار دهند، ممکن است با تبعات اقتصادی مواجه شوند. اما اجرای چنین سیاستی ساده نیست؛ چون اقتصاد ایران در سالهای تحریم، شبکهای از مسیرهای تجاری و مالی جایگزین ایجاد کرده است. چین همچنان مهمترین مقصد نفت ایران به شمار میرود، عراق به انرژی ایران وابستگی قابلتوجهی دارد و امارات، بهویژه دبی، یکی از مهمترین گلوگاههای ارتباط تجاری و مالی …
