متقی درباره مفاد یادداشت تفاهم اظهار کرد: این تفاهم برای ایران دستاوردهایی داشت؛ از جمله در حوزه منابع مالی و فروش نفت، شرایطی ایجاد شد که در سالهای گذشته کمتر سابقه داشت. همچنین امکان انتقال و تعیین تکلیف تعدادی از کشتیهای نفتی ایران فراهم شد.
این استاد دانشگاه درباره تردد کشتیها در تنگه هرمز گفت: عبور کشتیها از این منطقه بر اساس یک مسیر مشخص و متناسب با عمق آب انجام میشود. کشتیهای سبکتر معمولاً از مسیر جنوبی و در بازگشت، کشتیهای بزرگتر و سنگینتر از مسیر عمیقتر شمالی عبور میکنند؛ بنابراین اینگونه نیست که هر کشتی بتواند بدون توجه به مسیرهای تعیینشده از هر نقطهای عبور کند. ایران و عمان نیز در این منطقه منافع مشترک دارند و امکان همکاری میان دو کشور وجود داشته است.
متقی ادامه داد: آمریکاییها از حساسیت ایران نسبت به تنگه هرمز اطلاع داشتند و تلاش کردند از این موضوع برای ایجاد تنش استفاده کنند. در ادبیات مرشایمر نیز یکی از الگوهای رفتاری قدرتهای بزرگ، «آتشبیاری معرکه» و تحریک طرفین برای افزایش تنش است.
وی افزود: به اعتقاد من، آمریکا با اقداماتی از جمله ایجاد روایتها و اسناد مورد مناقشه درباره مسیر برخی کشتیها، تلاش کرد ایران را در شرایطی قرار دهد که از مفاد یادداشت تفاهم عبور کند و زمینه برای فروپاشی آن فراهم شود.
