وی با اشاره به عملکرد تولید زنجیره فولاد در سال ۱۴۰۴ افزود: در این سال بیش از ۱۰۰ میلیون تن سنگآهن استخراج شد و تولید کنسانتره به ۷۳.۳ میلیون تن، گندله به ۶۲.۳ میلیون تن و آهن اسفنجی به ۳۹ میلیون تن رسید. همچنین تولید اسلب ۱۲.۴ میلیون تن، بیلت و بلوم ۱۹.۷ میلیون تن و مقاطع و ورق ۲۲.۱ میلیون تن ثبت شد.
رئیس هیات عامل ایمیدرو ادامه داد: اهمیت زنجیره فولاد تنها به میزان تولید محدود نمیشود. حدود ۹۷۰ واحد فعال در این زنجیره حضور دارند و اشتغال مستقیم و غیرمستقیم آن به حدود دو میلیون نفر میرسد. همچنین بیش از ۶۶۰ معدن سنگآهن در ابتدای این زنجیره قرار گرفتهاند.
سمیعینژاد با اشاره به عملکرد صادراتی این صنعت گفت: صادرات زنجیره آهن و فولاد در سال گذشته به ۳۹.۴ میلیون تن رسید که نسبت به سال قبل ۳۱ درصد افزایش داشت. ارزش صادرات نیز با رشد ۱۷.۷ درصدی به ۷.۷۴ میلیارد دلار رسید.
وی با بیان اینکه رقابت اصلی صنعت فولاد در آینده در حوزه فناوری، تولید محصولات با ارزش افزوده و دستیابی به بازارهای جدید خواهد بود، تصریح کرد: برای تصمیمگیری درباره ماههای آینده، نخستین شرط این است که اعداد را جدی بگیریم.
رئیس هیات عامل ایمیدرو با اشاره به روند ارزش محصولات زنجیره فولاد اظهار کرد: از فروردین ۱۴۰۱ تا خرداد ۱۴۰۵، با تعدیل نرخ دلار آزاد، تمامی محصولات زنجیره فولاد در مقیاس دلاری با کاهش ارزش مواجه شدهاند. این مسئله تنها یک حلقه از زنجیره را درگیر نمیکند، بلکه نشاندهنده وجود عدمتعادل در کل زنجیره است.
وی افزود: مقایسه قیمتهای داخلی و جهانی نیز باید با دقت انجام شود. در خرداد ۱۴۰۵ قیمت جهانی گندله حدود ۱۳۵ دلار به ازای هر تن بود، در حالی که قیمت داخلی حدود ۶۵ دلار ثبت شد. هرچند باید ۲۰ تا ۳۰ دلار از قیمت CFR کسر شود، اما همچنان این اختلاف قابل توجه است و فشار بر ارزشگذاری حلقههای ابتدایی زنجیره فولاد را نشان میدهد.
سمیعینژاد تأکید کرد: نمیتوان برای همه حلقههای زنجیره فولاد یک نسخه قیمتی واحد در نظر گرفت؛ زیرا شرایط اقتصادی کنسانتره و گندله با آهن اسفنجی متفاوت است. هدف سیاستگذاری باید حفظ تعادل در کل زنجیره باشد؛ موضوعی که با توجه به افزایش عدمقطعیت در ماههای پیشرو اهمیت بیشتری پیدا میکند.
وی همچنین تابآوری زنجیره فولاد را وابسته به افزایش تابآوری اقتصادی و بهرهوری بنگاهها دانست و گفت: فشارهای اقتصادی از سود و زیان بنگاهها به ترازنامهها نیز منتقل شده است. سرمایه در گردش از ۶.۷۸ میلیارد دلار در سال ۱۴۰۰ به ۱.۰۶ میلیارد دلار در سال ۱۴۰۳ رسیده و این روند ضرورت توجه جدیتر به تعادل اقتصادی زنجیره را نشان میدهد.
رئیس هیات عامل ایمیدرو با تأکید بر اینکه حلقههای زنجیره فولاد رقیب یکدیگر نیستند و به یکدیگر وابستگی دارند، پیشنهاد کرد برنامهریزی صنعت بر مبنای سه سناریوی مدیریتی انجام شود.
به گفته وی، سناریوی نخست حرکت به سمت ثبات و عادیشدن تدریجی شرایط است. سناریوی دوم، تداوم وضعیت عدمقطعیت است که در این شرایط حفظ نقدینگی و سرمایه در گردش اهمیت ویژهای خواهد داشت. سناریوی سوم نیز احتمال وقوع شوک شدیدتر در بازار است که در این حالت باید از پیش، تولید راهبردی مورد نیاز هر حلقه از زنجیره مشخص شده باشد.
سمیعینژاد در پایان تأکید کرد: دستور کار مشترک ما، پایداری امروز و رقابتپذیری فردا است.
