اکوایران: با پایان مهلت ۶۰ روزه تفاهمنامه اسلامآباد، مسیر توافق میان تهران و واشنگتن در شرایطی به نقطهای مبهم رسیده که نهتنها اختلافات بر سر تنگه هرمز و رفع محدودیتهای دریایی حل نشده، بلکه همزمانی فشارهای نظامی، اقتصادی و سیاسی، چشمانداز بازگشت به مذاکرات مؤثر را پیچیدهتر کرده است. به گزارش اکوایران، امروز، دوشنبه ۲۶ مرداد ۱۴۰۵، مهلت ۶۰ روزه یادداشت تفاهم ایران و آمریکا که در اسلامآباد و با میانجیگری پاکستان و حمایت قطر شکل گرفته بود، به پایان میرسد؛ تفاهمی که قرار بود مسیر عبور از جنگ، بازگشت ثبات به تنگه هرمز و آغاز مذاکرات برای دستیابی به توافق نهایی را هموار کند.
با این حال، مرور تحولات دو ماه گذشته نشان میدهد که نه تنها اهداف اصلی این چارچوب محقق نشده، بلکه رویارویی تهران و واشنگتن وارد مرحلهای تازه شده است؛ مرحلهای که در آن، جنگ نظامی جای خود را به ترکیبی از فشار اقتصادی، رقابت انرژی، نبرد دریایی و فرسایش توان راهبردی داده است.
عباس عراقچی، وزیر امور خارجه، پیشتر تأکید کرده بود که در تفاهمنامه اسلامآباد «آتشبسی برای تمدید وجود ندارد» و این سند صرفاً پایان جنگ و تعیین یک بازه ۶۰ روزه برای رسیدن به توافق نهایی را اعلام کرده بود. اکنون با پایان این مهلت، پرسش اصلی این است که آیا دیپلماسی میتواند از بنبست کنونی عبور کند یا تفاهم اسلامآباد به چارچوبی برای مدیریت یک بحران طولانیمدت تبدیل خواهد شد. تنگه هرمز؛ کانون اصلی اختلاف
در حالی که در هفتههای اخیر از شدت حملات مستقیم کاسته شده، تنگه هرمز همچنان مهمترین نقطه اصطکاک میان تهران و واشنگتن باقی مانده است. انتخاب در گزارشی که به نقل از الجزیره منتشر کرد، نوشت پس از توقف مذاکرات، رویارویی دو طرف وارد مرحلهای شده که همزمان تشدید میدانی و فشارهای سیاسی و اقتصادی را دربرمیگیرد.
براساس این گزارش، حملات از ۷ ژوئیه، کمتر از سه هفته پس از تفاهمنامه اسلامآباد، از سر گرفته شد؛ آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره اعمال کرد و ایران نیز محدودیتهای کشتیرانی در تنگه هرمز را تشدید کرد. نتیجه این روند، کاهش محسوس تردد کشتیها و گسترش دامنه تنش در اطراف این گذرگاه راهبردی بود.
دادههای شرکت «کپلر» …
