محمد العریان، اقتصاددان برجسته و رئیس کالج کوئینز دانشگاه کمبریج، در یادداشتی تازه در فایننشال تایمز از رویکرد کوین وارش، رئیس جدید فدرال رزرو، دفاع کرده و معتقد است تغییراتی که او در بزرگترین بانک مرکزی جهان آغاز کرده، تنها یک اصلاح مدیریتی نیست؛ بلکه میتواند آغازگر تحول در شیوه بانکداری مرکزی در سراسر جهان باشد. به گزارش اکوایران، العریان معتقد است فدرال رزرو در سالهای اخیر با مجموعهای از ناکامیها روبهرو بوده است. به نوشته او، بانک مرکزی آمریکا برای حدود ۶۰ ماه متوالی نتوانست تورم را به هدف خود بازگرداند و در پیشبینی اقتصاد، نظارت بر برخی بانکهای منطقهای و حتی اجرای مقررات داخلی نیز با ضعفهایی روبهرو بود. از نگاه او، این کارنامه نشان میدهد فدرال رزرو بیش از هر زمان دیگری به اصلاحات ساختاری نیاز داشت.
با این حال، به اعتقاد او، برخلاف انتظار، تمایل چندانی برای اصلاحات اساسی در داخل فدرال رزرو وجود نداشت. حتی بازبینی چارچوب سیاستگذاری پولی در سال ۲۰۲۵ نیز، همانند بازنگری سال ۲۰۲۰، نتوانست پاسخ مناسبی به ضعفهای ساختاری این نهاد بدهد و بیش از حد به گذشته متکی بود.
از نگاه العریان، وارش از همان ابتدای ریاست خود تلاش کرده این وضعیت را تغییر دهد. او پنج کارگروه تخصصی با حضور اقتصاددانان و صاحبنظرانی با دیدگاههای مختلف تشکیل داد تا عملکرد بخشهای مختلف فدرال رزرو را بررسی و پیشنهادهای تازهای برای اصلاح ارائه کنند. پایان عصر «راهنمایی آیندهنگر»
یکی از مهمترین تغییرات، کنار گذاشتن شیوه سنتی «راهنمایی آیندهنگر» یا Forward Guidance بود؛ ابزاری که طی سالهای گذشته بانکهای مرکزی از طریق آن تلاش میکردند مسیر آینده نرخهای بهره را برای بازارها ترسیم کنند. وارش همچنین از ارائه پیشبینی شخصی خود در نمودار مشهور «دات پلات» خودداری کرد؛ نموداری که دیدگاه اعضای کمیته بازار آزاد فدرال درباره مسیر نرخ بهره را نشان میدهد.
العریان از این تصمیم دفاع میکند و میگوید این ابزارها نوعی «دقت کاذب» ایجاد میکنند؛ گویی سیاستگذاران میتوانند مسیر اقتصاد را با اطمینان بالا پیشبینی کنند، در حالی که اقتصاد امروز بیش از هر زمان دیگری با عدم قطعیت روبهروست. …
