عصرایران- کم خونی یا آنمی همیشه با علائم واضح همراه نیست. به ویژه در موارد خفیف، ممکن است فرد فقط احساس خستگی یا کاهش انرژی داشته باشد و این نشانه ها را به کم خوابی، استرس یا مشغله روزانه نسبت دهد. به همین دلیل، گاهی کم خونی تنها زمانی مشخص می شود که فرد آزمایش خون انجام می دهد.
کم خونی یعنی تعداد گلبول های قرمز سالم یا میزان هموگلوبین خون کمتر از حد طبیعی باشد. در نتیجه، اکسیژن کافی به بافت های بدن نمی رسد و علائمی مانند خستگی و ضعف ایجاد می شود. نشانه هایی که نباید نادیده بگیرید
خستگی مداوم، ضعف، رنگ پریدگی پوست، سرگیجه، تنگی نفس هنگام فعالیت، تپش قلب، سردرد و سرد شدن دست ها و پاها از علائم احتمالی کم خونی هستند.
در کم خونی ناشی از کمبود آهن، بعضی افراد دچار ریزش مو، شکنندگی ناخن ها یا میل غیرعادی به خوردن موادی مانند یخ، خاک یا نشاسته می شوند. این حالت که «پیکا» نام دارد، می تواند یکی از نشانه های کمبود آهن باشد.
البته وجود این علائم به تنهایی به معنای کم خونی نیست و برای تشخیص، معمولا آزمایش خون لازم است. کم خونی همیشه به معنی کمبود آهن نیست
کمبود آهن یکی از شایع ترین علل کم خونی است، اما تنها علت نیست. کمبود ویتامین B12 یا فولات، بیماری های مزمن، خونریزی، بعضی بیماری های کلیوی و اختلالات ارثی خون نیز می توانند باعث کم خونی شوند.
به همین دلیل، مصرف خودسرانه قرص آهن بدون مشخص شدن علت کم خونی کار درستی نیست. چه کسانی بیشتر در معرض کم خونی هستند؟
زنانی که پریودهای شدید دارند، زنان باردار، کودکان و نوجوانان در دوره رشد و افرادی که رژیم غذایی آنها آهن کافی ندارد، بیشتر در معرض کمبود آهن قرار دارند.
افراد مبتلا به بیماری هایی مانند سلیاک یا بعضی بیماری های التهابی روده نیز ممکن است به دلیل کاهش جذب مواد مغذی، بیشتر در معرض کمبود آهن یا سایر مواد لازم برای تولید گلبول قرمز قرار داشته باشند.
در افراد مسن نیز کم خونی نسبتا شایع است و گاهی می تواند نشانه یک بیماری زمینه ای باشد؛ بنابراین نباید آن را صرفا به افزایش سن نسبت داد. چه غذاهایی به تامین آهن کمک می کنند؟
گوشت قرمز، مرغ، ماهی و غذاهای دریایی از منابع آهن هستند. حبوبات، عدس، لوبیا، مغزها، دانه ها و بعضی سبزیجات نیز مقداری آهن دارند.
آهن موجود …
