این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
تا قبل از آنکه برق به خیابانها و کوچه و خانهها بیاید مردم باید با تاریک شدن هوا به خانهها میرفتند و تا صبح روز بعد که خورشید طلوع نمیکرد همانجا میماندند.
به گزارش همشهری آنلاین، سعید نفیسی در کتاب تهران قدیم این را میگوید و ادامه میدهد: «تنها کسانی که در شب میتوانستند در شهر آزاد بگردند، میرآبها بودند که مراقبت رساندن آب به خانهها را برعهده داشتند برای اینکه آب گلآلود و آلوده به چیز دیگر نباشد.» فانوسکشها
پیش از روشن شدن شبهای این شهر به لطف کارخانه برق، مردم زحمت روشن کردن راه و چاه را با چراغموشی و فانوس برعهده داشتند. نفیسی میگوید: «آن زمان معابر تهران بسیار تنگ و کثیف، تابستان پر از خاک و زمستان پر از گل بود و راستی تا قوزک پا در گل فرو میرفت. …













