مدت زیادی در تاریخ علم تکامل، دانشمندان پاسخ قطعی و کاملی برای این پرسش نداشتهاند که چرا گورخرها راهراه هستند. البته این موضوع به دلیل کمبود تلاش برای یافتن پاسخ نیست. الگوی خاص بدن گورخر یکی از آشکارترین معماهای زیستی در میان پستانداران روی زمین محسوب میشود؛ الگویی واضح، متقارن و ظاهراً پرهزینه برای حفظ که برخلاف بسیاری از نقشهای راهراه در طبیعت، کاربرد مشخصی ندارد.
به گزارش خبرآنلاین، استتار در میان پوشش گیاهی ساوانا یکی از نخستین و طبیعیترین توضیحات بود، اما این فرضیه چندان دوام نیاورد. گورخرها در فاصلهای که شیرها و کفتارها معمولاً برای شکار به آنها نزدیک میشوند، همچنان بهوضوح قابل مشاهده هستند.
به همین دلیل، زیستشناسان بهمرور فرضیههای دیگری را مطرح کردند؛ از تنظیم دمای بدن و شناسایی اعضای گروه گرفته تا سردرگم کردن شکارچیان هنگام تعقیب.
با گذشت زمان، بیشتر این نظریهها شواهد کافی برای اثبات خود پیدا نکردند. سپس در سال ۲۰۱۹ گروهی از پژوهشگران کشاورزی ژاپن شش گاو سیاه را با نوارهای سفید رنگآمیزی کردند و یک گام دیگر به پاسخ یکی از قدیمیترین معماهای زیستشناسی نزدیک شدند. آزمایش روی گاوها چگونه انجام شد؟
این پژوهش به سرپرستی توموکی کوجیما در مرکز تحقیقات کشاورزی آیچی در مرکز ژاپن انجام شد. طراحی آزمایش نسبتاً ساده بود. شش رأس گاو از نژاد Japanese Black که بهطور طبیعی پوستی کاملاً تیره دارند، در سه وضعیت مختلف مورد بررسی قرار گرفتند.
در وضعیت نخست، بدن گاوها با نوارهای سیاه و سفید شبیه الگوی گورخر رنگآمیزی شد. در وضعیت دوم، روی بدن همان گاوها نوارهای مشکی کشیده شد تا مشخص شود آیا خود رنگ یا فرایند رنگآمیزی روی رفتار مگسها تأثیر میگذارد یا خیر. در وضعیت سوم نیز گاوها بدون رنگ باقی ماندند.
این آزمایش به شکل چرخشی و با استفاده از روش آماری موسوم به Latin-square rotation انجام شد و گاوها هر یک از این شرایط را در مراتع طبیعی که مگسهای گزنده در آن فراوان بودند، تجربه کردند. پژوهشگران در فواصل زمانی مشخص از حیوانات عکس گرفتند و تعداد مگسهای قابل مشاهده روی بدن هر گاو را در تصاویر شمارش کردند.
نتایج کاملاً مشخص بود. گاوهایی که بدنشان با نوارهای سفید و سیاه شبیه گورخر رنگ شده بود، در مقایسه با همان حیوانات در …
