ما انسانها تمایل داریم خودمان را در بالای هرم تکاملی به خاطر تواناییمان در تفکر عمیق تصور کنیم. اما همه این تفکرات گاهی ما را خیلی به جایی نمیرساند. ما معصوم نیستیم و معمولاً تصمیمهای اشتباه میگیریم.
به گزارش اطلاعات آنلاین، از سوی دیگر حشرات، با وجود مغزهای کوچک و به اندازه دانه خشخاش، در تصمیمگیری از خردی شگفتآور برخوردارند. در واقع، بسیاری از مهارتهای حل مسئله حشرات، الهامبخش الگوریتمهایی برای تفکر کارآمد در صنایع انسانی دنیای واقعی بودهاند.
در اینجا پنج نکته وجود دارد که میتوانیم از حشرات در مورد تصمیمگیریهای عاقلانه بیاموزیم. 1. بهینهسازی مورچهها
تصمیمگیری در مورد بهترین راه برای انجام کار، آسان نیست - به ویژه در جهانی با محرکهای بسیار زیاد. به آن اضافه بار انتخاب میگویند. مورچهها هنگام تصمیمگیری گروهی در مورد محل بعدی جستجوی غذا با چنین معمایی روبرو میشوند. اما آنها یک ترفند جالب را تکامل دادهاند که در بین گونههای مختلف رایج است.
ابتدا، چند مورچه لانه را ترک میکنند و دنبال نزدیکترین و بهترین مکان برای یک وعده غذایی دلچسب میگردند. مورچههای ماجراجو تصادفی به طبیعت میروند و تمام گزینهها را باز نگه میدارند و مسیرهای مختلف را بررسی میکنند. در مسیر رفت و برگشت، آنها یک رد فرومون ضعیف روی زمین به جا میگذارند تا سایر مورچهها بعداً آن را دنبال کنند. این فرومونها به مرور زمان تبخیر میشوند و مورچهها بیشتر احتمال دارد قویترین مسیر را دنبال کنند.
مورچههایی که کارآمدترین نقطه جستجوی غذا را پیدا میکنند، سریعتر با غذا برمیگردند و قبل از اینکه به طور کامل تبخیر شود، رد فرومون خود را ردیابی میکنند. آنها همچنین راه را سریعتر به هر مورچه بعدی که برای جستجوی غذا میرود، منتقل میکنند. یعنی با گذشت زمان، مورچههای بیشتری تمایل دارند در طول آن مسیر رفت و آمد کنند و فرومون تجمعی بیشتری به جا بگذارند.
بنابراین، مسیرهای کوتاهتر به مرور زمان تقویت و مسیرهای دیگر محو میشوند. در نهایت، کلونی به طور جمعی کوتاهترین و کارآمدترین مسیر را پیدا میکند، بدون اینکه هیچ مورچهای به طور خاص بداند این مسیر متعلق به اوست.
مارکو دوریگو، مدیر مشترک آزمایشگاه هوش مصنوعی …
