خیلی پیشتر از آنکه شبگردی، گروههای گفتوگو یا گردش در مراکز خرید به بخشی از زندگی روزمره تبدیل شود، دوستها همان کسانی بودند که با آنها شکار میرفتیم، منابع موردنیازمان را گردآوری یا برای زندهماندن در طبیعت وحشی، با هم همکاری میکردیم.
به گزارش زومیت، اکنون پژوهشی تازه میگوید ترجیحهای تکاملی شکلگرفته در عصر سنگ، هنوز هم با ما ماندهاند؛ یعنی بهطور خودکار به سمت دوستی با افرادی کشیده میشویم که انگار همراهان مفیدتری در غار خواهند بود.
البته دوستیهای واقعی در گذر زمان شکل میگیرند و عمیق میشوند و از عوامل گوناگونی مانند شیمی شخصی، علایق و تجربههای مشترک اثر میپذیرند، اما نویسندگان مطالعه فرض را بر این گذاشتند که نخستین برداشت ما از دوستهای بالقوه، هنوز تحتتأثیر نیازهای اجدادیمان قرار دارد.
بهگزارش آیافالساینس، منطق اصلی پژوهش این بود که چون دوستیها برای بقای انسانهای پیشاتاریخی اهمیت زیادی داشتند، همهی ما هنوز کششی ذاتی به سوی افرادی داریم که شایسته، همکاریپذیر و نیرومند به نظر میرسند؛ حتی اگر دیگر نیازی نداشته باشیم دوستانمان دقیقاً چنین ویژگیهایی را نمایش دهند. مردان بیشتر از زنان تمایل داشتند اطلاعات تماس خود را به اشتراک بگذارند
پژوهشگران برای آزمودن فرض خود، ۱۵۶ دانشجو را با غریبههای همجنس در تعاملات دونفرهی ۳۰ دقیقهای قرار دادند. پس از این دیدار، شرکتکنندگان باید میگفتند چقدر مایلاند با طرف مقابل دوست شوند و همزمان، همان فرد را از نظر ویژگیهایی مانند رفتارهای اجتماعی سودمند، چیرگی جسمانی و دیگر صفاتی که برای شکارچی گردآورندگان باستانی مفید بودند، ارزیابی میکردند.
در مجموع، شرکتکنندگان بیشتر میخواستند با کسانی رفاقت کنند که همکاریپذیر، مسلط، جذاب و دارای جایگاه اجتماعی بالاتر به نظر میرسیدند. چنین نتیجهای نشان میدهد ترجیحهای دوستی هنوز هم بهطور ذاتی از نیاز اجدادی به متحدانی هدایت میشود که شاید در یک محیط پیشاتاریخی به بقا کمک کنند.
نتایج همچنین نشان داد مردان بیش از زنان تمایل داشتند اطلاعات تماس خود را با آشنای تازهشان به اشتراک بگذارند؛ موضوعی که شاید بازتاب اجتماعی بودن تقویتشده در مردان باشد که برای ایجاد پیوند آسان با همتیمیهای شکار …