قیمت طلا امروز




 سایت عصرایران / ۸ ساعت قبل

الماس در چه دمایی ذوب می‌شود؟

الماس یکی از سخت‌ترین مواد طبیعی شناخته‌شده روی زمین است، اما حتی این ماده فوق‌العاده سخت نیز در شرایط مناسب ذوب می‌شود.
 الماس در چه دمایی ذوب می‌شود؟

 وقتی دانشمندان الماس را در فشار و دمای فوق‌العاده بالا ذوب کردند، برخلاف برخی پیش‌بینی‌ها پیش از ذوب‌شدن به ساختار جدیدی تبدیل نشد. اتم‌های کربن تا آخرین لحظه همان آرایش منظم بلوری الماس را حفظ کردند و سپس مستقیماً وارد حالت مایع شدند.

به گزارش خبرآنلاین، این آزمایش را گروهی از فیزیک‌دانان به رهبری ماریوس میلو از آزمایشگاه ملی لارنس لیورمور آمریکا انجام دادند. پژوهشگران با استفاده از تأسیسات لیزری OMEGA در دانشگاه روچستر، نمونه‌های بسیار کوچک الماس را با پالس‌های قدرتمند لیزر تحت فشارهایی بین ۶۰۰ گیگاپاسکال تا ۱.۸ تراپاسکال قرار دادند.

 دما نیز به چند هزار کلوین رسید و در برخی شرایط از دمای سطح خورشید بیشتر شد. دانشمندان هم‌زمان سرعت موج شوک، دما، چگالی و بازتاب نور نمونه را اندازه گرفتند و با استفاده از پرتوهای ایکس، تغییرات ساختار اتمی الماس را بررسی کردند. معمای ذوب شدن الماس

این آزمایش برای پاسخ به یک معمای قدیمی انجام شد. پژوهش‌های گذشته نشان داده بودند که الماس در فشارهای بسیار بالا ذوب می‌شود، اما با پیشرفت محاسبات کوانتومی مشخص شد دمای ذوب اندازه‌گیری‌شده با پیش‌بینی‌های نظری حدود ۲۰ درصد اختلاف دارد. حتی شبیه‌سازی‌های پیشرفته رایانه‌ای نیز نمی‌توانستند نتایج آزمایش‌های قدیمی را بازتولید کنند.

اندازه‌گیری‌های جدید این اختلاف را برطرف کرد. پژوهشگران دمای ذوب الماس را در فشار حدود ۱ تراپاسکال، نزدیک به ۷۳۰۰ کلوین به دست آوردند. عددی که با پیش‌بینی‌های نظری سازگاری بسیار بیشتری دارد. در واقع، اندازه‌گیری قدیمی بیش از ۱۰۰۰ درجه با نتیجه جدید اختلاف داشت.

اما معمای بزرگ‌تری هم وجود داشت. مدل‌های نظری پیش‌بینی می‌کردند که کربن در فشار حدود یک تراپاسکال، پیش از ذوب‌شدن، باید برای مدت کوتاهی از ساختار معمول الماس به فاز دیگری به نام BC8 تبدیل شود. برخی آزمایش‌های قبلی نیز نشانه‌هایی از چنین تغییری را نشان داده بودند.

اما پرتوهای ایکس در آزمایش جدید چنین چیزی را نشان ندادند. تا زمانی که ساختار جامد قابل مشاهده بود، اتم‌های کربن همچنان در شبکه مکعبی معمول الماس قرار داشتند. سپس ساختار بلوری از بین رفت و کربن مایع شکل گرفت.

دانشمندان احتمال می‌دهند دلیل آن، سرعت بسیار زیاد آزمایش …



 وقتی محل برخورد سیارک، سرنوشت دایناسورها را رقم زد
۲ روز قبل / ۱۴۰۵/۰۵/۲۶ / سایت عصرایران

وقتی محل برخورد سیارک، سرنوشت دایناسورها را رقم زد

عصرایران- حدود 66 میلیون سال پیش، سیارکی عظیم در منطقه ای که امروزه شبه جزیره یوکاتان مکزیک را تشکیل می دهد، به زمین برخورد کرد؛ رویدادی که دهانه چیکسولوب را به وجود آورد و یکی از بزرگ ترین انقراض های تاریخ زمین را رقم زد.

رخورد این سیارک تنها یک انفجار عظیم در سطح زمین نبود. انرژی حاصل از آن، حجم بزرگی از سنگ ها و مواد موجود در محل برخورد را به ذرات بسیار ریز تبدیل کرد و به جو فرستاد. پژوهش های علمی نشان می دهند دوده، گردوغبار و ترکیبات گوگردی حاصل از این رویداد نقش مهمی در تغییر شدید شرایط آب وهوایی زمین داشتند.

ذرات معلق در جو، نور خورشید را برای مدتی طولانی کاهش دادند و دمای سطح زمین افت کرد. کاهش نور خورشید همچنین فرایند فتوسنتز را مختل کرد و به دنبال آن، تولید مواد غذایی در بسیاری از اکوسیستم ها کاهش یافت. این تغییرات زنجیره های غذایی را در سراسر جهان تحت تاثیر قرار داد.

نکته مهم در پژوهش های جدید این است که ترکیب زمین شناسی محل برخورد نیز در شدت پیامدهای آن نقش داشت. منطقه چیکسولوب سرشار از موادی بود که بر اثر حرارت و فشار ناشی از برخورد می توانستند وارد جو شوند و شرایط اقلیمی را به شکل چشمگیری تغییر دهند.

به این ترتیب، یک برخورد کیهانی در چند لحظه شرایط سطح زمین را دگرگون کرد و دوره ای از تاریکی و سرمای شدید را به دنبال آورد؛ رویدادی که در نهایت به انقراض حدود 75 درصد گونه های زنده زمین منجر شد.

دایناسورها تنها قربانیان این فاجعه نبودند و گروه های مختلفی از جانوران و گیاهان نیز از بین رفتند. با این حال، دایناسورهای غیرپرنده برای همیشه از تاریخ زمین حذف شدند، در حالی که برخی از گروه های جانوری دیگر توانستند از این بحران عبور کنند.

امروز دهانه چیکسولوب یکی از مهم ترین شواهد زمین شناسی برای بررسی این رویداد است و پژوهش درباره اینکه چگونه یک برخورد فضایی توانست آب وهوا و حیات روی زمین را تغییر دهد، همچنان ادامه دارد. پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر ادعای ترامپ: با سپاه ارتباط مستقیم داریم نظرات کاربران …



 دایناسورهای غیرپرنده در «این نقطه» از نقشه جهان، برای همیشه از تاریخ زمین حذف شدند
۲ روز قبل / ۱۴۰۵/۰۵/۲۶ / سایت عصرایران

دایناسورهای غیرپرنده در «این نقطه» از نقشه جهان، برای همیشه از تاریخ زمین حذف شدند

عصرایران- حدود 66 میلیون سال پیش، سیارکی عظیم در منطقه ای که امروزه شبه جزیره یوکاتان مکزیک را تشکیل می دهد، به زمین برخورد کرد؛ رویدادی که دهانه چیکسولوب را به وجود آورد و یکی از بزرگ ترین انقراض های تاریخ زمین را رقم زد.

رخورد این سیارک تنها یک انفجار عظیم در سطح زمین نبود. انرژی حاصل از آن، حجم بزرگی از سنگ ها و مواد موجود در محل برخورد را به ذرات بسیار ریز تبدیل کرد و به جو فرستاد. پژوهش های علمی نشان می دهند دوده، گردوغبار و ترکیبات گوگردی حاصل از این رویداد نقش مهمی در تغییر شدید شرایط آب وهوایی زمین داشتند.

ذرات معلق در جو، نور خورشید را برای مدتی طولانی کاهش دادند و دمای سطح زمین افت کرد. کاهش نور خورشید همچنین فرایند فتوسنتز را مختل کرد و به دنبال آن، تولید مواد غذایی در بسیاری از اکوسیستم ها کاهش یافت. این تغییرات زنجیره های غذایی را در سراسر جهان تحت تاثیر قرار داد.

نکته مهم در پژوهش های جدید این است که ترکیب زمین شناسی محل برخورد نیز در شدت پیامدهای آن نقش داشت. منطقه چیکسولوب سرشار از موادی بود که بر اثر حرارت و فشار ناشی از برخورد می توانستند وارد جو شوند و شرایط اقلیمی را به شکل چشمگیری تغییر دهند.

به این ترتیب، یک برخورد کیهانی در چند لحظه شرایط سطح زمین را دگرگون کرد و دوره ای از تاریکی و سرمای شدید را به دنبال آورد؛ رویدادی که در نهایت به انقراض حدود 75 درصد گونه های زنده زمین منجر شد.

دایناسورها تنها قربانیان این فاجعه نبودند و گروه های مختلفی از جانوران و گیاهان نیز از بین رفتند. با این حال، دایناسورهای غیرپرنده برای همیشه از تاریخ زمین حذف شدند، در حالی که برخی از گروه های جانوری دیگر توانستند از این بحران عبور کنند.

امروز دهانه چیکسولوب یکی از مهم ترین شواهد زمین شناسی برای بررسی این رویداد است و پژوهش درباره اینکه چگونه یک برخورد فضایی توانست آب وهوا و حیات روی زمین را تغییر دهد، همچنان ادامه دارد. پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر ادعای ترامپ: با سپاه ارتباط مستقیم داریم نظرات کاربران …