عصرایران- خیلی از چیزهایی که امروز در پزشکی استفاده می کنیم، ریشه هایی بسیار قدیمی دارند. انسان ها هزاران سال پیش، بدون آزمایشگاه های مدرن و داروهای امروزی، از گیاهان، مواد طبیعی و روش های مختلف برای کاهش درد، درمان زخم و مقابله با بیماری ها استفاده می کردند.
جالب اینجاست که بعضی از این روش های قدیمی با گذشت قرن ها کاملا کنار گذاشته نشده اند. در برخی موارد، پژوهش های جدید توانسته اند برای بخشی از کاربردهای سنتی آنها توضیح علمی پیدا کنند و در موارد دیگر مشخص شده است که شواهد کافی برای بسیاری از ادعاهای قدیمی وجود ندارد.
در واقع، پزشکی مدرن گاهی به جای رد کامل دانش گذشتگان، تلاش کرده است بفهمد کدام بخش از آن تجربه ها واقعا قابل استفاده است و کدام بخش بیشتر به باورهای سنتی مربوط می شود. عسل؛ ماده ای قدیمی برای مراقبت از زخم
عسل یکی از قدیمی ترین موادی است که انسان برای اهداف درمانی از آن استفاده کرده است. در متون پزشکی مصر باستان، عسل در ترکیبات مختلف برای مراقبت از زخم ها دیده می شود و تمدن های یونان و روم نیز کاربردهای درمانی متعددی برای آن قائل بودند.
امروزه مشخص شده است که عسل، به ویژه برخی انواع پزشکی و استریل شده آن، می تواند خواص ضد میکروبی داشته باشد. برخی محصولات حاوی عسل نیز در مراقبت از بعضی زخم ها مورد استفاده پزشکی قرار می گیرند.
البته این موضوع به معنای آن نیست که هر نوع عسلی را می توان مستقیما روی هر زخمی قرار داد. عسل خوراکی معمولی استریل نیست و استفاده خودسرانه از آن روی زخم های عمیق، سوختگی های شدید یا زخم های عفونی می تواند مشکل ساز باشد.
عسل همچنین برای تسکین سرفه در برخی افراد، به ویژه کودکان بالای 1 سال، شواهد قابل قبولی دارد. اما نباید آن را جایگزین درمان عفونت های جدی یا داروهای تجویز شده دانست. طب سوزنی؛ روشی قدیمی که هنوز مورد مطالعه است
طب سوزنی سابقه ای چند هزار ساله در طب سنتی چین دارد. در این روش، سوزن های بسیار نازک در نقاط مشخصی از بدن قرار داده می شوند.
امروزه طب سوزنی در برخی کشورها به عنوان یک روش مکمل برای مدیریت بعضی انواع درد، از جمله برخی دردهای مزمن، مورد استفاده قرار می گیرد. پژوهش های جدید نشان داده اند که ممکن است برای برخی بیماران مبتلا به دردهای خاص، فوایدی داشته باشد؛ …
