یکی از محورهای پرتکرار در واکنش کاربران، این پرسش است که آیا خشک شدن درختان چیتگر قابل پیشگیری بود یا نه؟ برخی کاربران معتقدند نمیتوان همه مشکلات را به کمبود آب نسبت داد و اگر نگهداری و آبیاری بهموقع انجام میشد، دستکم بخشی از این خسارتها قابل جلوگیری بود.
به گزارش خبرآنلاین، در مقابل، گروهی نیز به شرایط آبی تهران اشاره کردهاند و معتقدند با توجه به کاهش منابع آبی، حفظ بوستانهای جنگلی با شیوههای قدیمی آبیاری دشوار شده است. با این حال، حتی در میان این گروه نیز این پرسش مطرح شده که چرا برای مدیریت بحران آب و حفظ درختان قدیمی، راهکار مؤثرتری اجرا نشده است. نگرانی از تکرار ماجرای چیتگر در سرخهحصار
بخش دیگری از واکنشها به آینده سایر بوستانهای جنگلی تهران اختصاص دارد. در خود عنوان مطلب نیز این پرسش مطرح شده که آیا قرار است سرخهحصار نیز به سرنوشت چیتگر دچار شود؟ این نگرانی در شرایطی مطرح میشود که شهرداری تهران، کمبود آب و ضعف عملکرد برخی پیمانکاران را از عوامل اصلی خشکیدگی بوستانهای جنگلی اعلام کرده است.
برخی کاربران با اشاره به تجربه چیتگر، خواستار آن شدهاند که مسئولان پیش از گستردهتر شدن خشکیدگی درختان، وضعیت آبیاری و نگهداری سایر بوستانها را بررسی کنند. بعد از خشک شدن، قطع میکنند؟
یکی از حساسترین موضوعات مطرحشده در واکنش کاربران، ارتباط میان خشک شدن درختان و سپس قطع آنهاست. برخی کاربران نسبت به این روند ابراز نگرانی کردهاند و پرسیدهاند چرا باید اجازه داده شود درختان ابتدا خشک شوند و سپس برای قطع آنها اقدام شود.
این نگرانی البته سابقه دارد. پیشتر نیز درباره قطع هزاران اصله درخت در چیتگر، موضوع ضعف آبیاری و شیوع آفت سوسک پوستخوار مطرح شده بود.
در مجموع، واکنش کاربران نشان میدهد مسئله چیتگر برای افکار عمومی صرفاً داستان تعدادی درخت خشکشده نیست؛ بلکه نمادی از نگرانی درباره آینده فضای سبز تهران در شرایط کمآبی است. کاربران در کنار مطالبه توضیح از شهرداری، درباره این پرسش هم هشدار میدهند که اگر امروز برای نجات درختان باقیمانده اقدامی نشود، فردا ممکن است فهرست بوستانهای در معرض خشکیدگی طولانیتر شود. پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر …
