سال ۱۸۸۸ یکی از پربارترین سالهای زندگی فریدریش نیچه، فیلسوف آلمانی، بود. او در این سال کتابهای «غروب بتها»، «ضد مسیح» و «اینک انسان» را به پایان رساند.
به گزارش فرادید، نیچه همیشه نویسندهای رازآلود بود، اما این آثار از آثار پیشین او نیز نامتعارفتر بودند. یک سال بعد، او دچار فروپاشی شدید روانی شد و مدتی در مراکز روانپزشکی بستری شد.
با این حال، درباره وضعیت روانی نیچه و تأثیر آن بر آثارش اطلاعات قطعی چندانی نداریم. مسئله اصلی این است که تا چه اندازه باید هنگام تفسیر آثار او، وضعیت سلامت روانیاش را در نظر بگیریم. بیماری مزمن نیچه و ترک استادی
نیچه در سال ۱۸۶۹، در ۲۴ سالگی، به استادی زبانشناسی در دانشگاه بازل سوئیس منصوب شد؛ سنی بسیار کم برای رسیدن به چنین جایگاهی.
او از سالها پیش از سردرد و مشکلات معده رنج میبرد، اما در اواخر دهه ۱۸۷۰ بیماریهایش آنقدر شدت گرفت که دیگر نمیتوانست در دانشگاه به کار ادامه دهد. با این حال نوشتن را متوقف نکرد و بهعنوان فیلسوفی مستقل به فعالیت خود ادامه داد. …
