این گزارش که توسط یک مقام ارشد نظامی ایالات متحده به روزنامه نیویورک تایمز درز کرده، نشان میدهد که هواپیماهای بدون سرنشین با انتقال اطلاعات حیاتی نظیر موقعیت، سرعت و جهت، به فرماندهان ایرانی کمک کردهاند.
به گزارش گجت نیوز، هدف از این انتقال اطلاعات، فراهم کردن امکان زمانبندی دقیق برای تیم موشکی زمینی مستقر در مسیر پرواز F-15E بوده است. گفته میشود این جنگنده با یک موشک زمین به هوای دوشپرتاب فروسرخگرا که احتمالاً ساخت چین بوده، مورد اصابت قرار گرفته است؛ این هواپیما فاقد سیستم هشدار دهنده حمله موشکی (MAWS) برای تهدیدات فروسرخ بوده است. نقش پهپادهای ایرانی در رهگیری F-15E
بر اساس یافتههای این تحقیقات، پهپادها مستقیماً به جنگنده حمله نکردهاند، بلکه به عنوان حسگرهای هوایی عمل کردهاند. آنها موقعیت جنگنده F-15E را شناسایی و رهگیری کرده و سپس اطلاعات هدفگیری را به تیم موشکی منتقل کردهاند.
این گزارش همچنین به مشاهدات قبلی خلبان F-15E درباره تمرکز غیرعادی پهپادها پیش از سقوط هواپیما اشاره میکند که او آن را به «ژلهماهی» یا «میدان مین پهپادی» تشبیه کرده بود. اگرچه هنوز مشخص نیست که آیا پهپادهای مشاهدهشده همان سیستمهایی بودند که رهگیری را انجام دادند، اما حتی یک پهپاد مجهز به دوربین نیز میتواند اطلاعات حیاتی را به فرماندهان منتقل کند.
استفاده از چندین پهپاد میتواند یک شبکه حسگر هوایی مقاومتر و توزیعشده را ایجاد کند، بهویژه زمانی که زیرساختهای دفاع هوایی سنتی تضعیف شده باشند. تاکتیکهای مشابه در جنگهای مدرن
این تاکتیکها شباهت زیادی به روشهایی دارند که به طور گسترده در جنگ روسیه و اوکراین به کار گرفته شدهاند. در این درگیری، پهپادهای نسبتاً ارزانقیمت برای شناسایی، رهگیری هدف، تشخیص فعالیتهای پدافند هوایی و هدایت سلاحهای گرانتر استفاده میشوند.
تجربه میدان نبرد اوکراین ارزش ترکیب حسگرهای ارزان، ارتباطات، طعمهها و آتشبارهای مختلف را به جای تکیه صرف بر سیستمهای آسیبپذیر و پرهزینه برجسته کرده است. این رویکرد میتواند برای ایران نیز کاربرد داشته باشد، پهپادهای پراکنده میتوانند راهی نسبتاً ارزان برای پر کردن شکافهای نظارتی و هدایت سلاحها باشند. پرسشهای بیپاسخ در مورد این حادثه
با وجود گزارش پنتاگون، …
