برخلاف تصور رایج که قند را مهمترین عامل تغذیهای در بروز دیابت نوع ۲ میداند، نتایج یک مطالعه جدید نشان میدهد نوع چربیهای مصرفی نیز تأثیر قابلتوجهی بر سلامت متابولیک و عملکرد انسولین دارد. همه چربیها اثر یکسانی ندارند
به گزارش سلامت نیوز، پژوهشگران با بررسی مطالعات مختلف دریافتند که اسید پالمیتیک، یکی از رایجترین چربیهای اشباع در رژیمهای غذایی غربی، میتواند مقاومت به انسولین را افزایش داده و در شکلگیری و پیشرفت دیابت نوع ۲ نقش داشته باشد.
در مقابل، اسید اولئیک که بهوفور در روغن زیتون، آووکادو، مغزها و برخی دانهها یافت میشود، اثر خنثی یا حتی محافظتی دارد و میتواند بخشی از آثار زیانبار چربیهای اشباع را کاهش دهد. چرا چربیهای اشباع مضر هستند؟
اسید پالمیتیک در مواد غذایی مانند کره، روغن پالم، لبنیات پرچرب، گوشتهای پرچرب و بسیاری از غذاهای فوقفرآوریشده وجود دارد.
مصرف زیاد این چربی باعث تولید ترکیباتی در سلولها میشود که عملکرد انسولین را مختل کرده، التهاب و استرس اکسیداتیو را افزایش میدهد و در نهایت پاسخ عضلات، کبد و بافت چربی به انسولین را کاهش میدهد؛ روندی که خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ را افزایش میدهد. روغن زیتون و آووکادو؛ انتخابهای بهتر
در مقابل، اسید اولئیک که چربی اصلی روغن زیتون، آووکادو، مغزها و برخی دانههای خوراکی است، به کاهش التهاب، حفظ عملکرد سلولها و بهبود حساسیت به انسولین کمک میکند.
به گفته پژوهشگران، همین موضوع میتواند یکی از دلایل پایینتر بودن خطر دیابت در افرادی باشد که از الگوی غذایی مدیترانهای پیروی میکنند. کیفیت چربی مهمتر از مقدار آن است
نتایج این پژوهش نشان میدهد هنگام انتخاب مواد غذایی، نوع چربی مصرفی اهمیت بیشتری از میزان کل چربی دارد.
کارشناسان توصیه میکنند به جای چربیهای اشباع، از منابع چربی غیراشباع مانند روغن زیتون، مغزها، دانهها و آووکادو استفاده شود. چربی بدن هم بیتأثیر نیست
محققان تأکید میکنند تنها چربی موجود در غذا مهم نیست؛ تجمع چربی اضافی در بدن، بهویژه اطراف اندامهایی مانند کبد، لوزالمعده و قلب، نیز میتواند مقاومت به انسولین، التهاب مزمن و اختلال در ترشح انسولین را تشدید کند.
به همین دلیل، حفظ وزن مناسب در کنار رژیم غذایی سالم و …
