تریکوتیلومانیا(Trichotillomania) همان بیماری کندن موهای سر، ابرو، مژه یا جاهای دیگر بدن به شکل خودخواسته است.
به گزارش ایسنا، طبق اسناد تاریخی، اولین اشارههای کتبی به آن در اپیدمیهای سوم بقراط، در ۴۱۰ سال قبل از میلاد مسیح دیده میشود. حدود ۳۵۰ سال قبل از میلاد مسیح، ارسطو در اخلاق نیکوماخوس در مورد رذایل نوشت و «عادت کندن مو یا جویدن ناخن» را ذکر کرد.
تریکوتیلومانیا که «اختلال کندن مو» نیز نامیده میشود، به عنوان یک رفتار تکراری متمرکز بر بدن طبقهبندی میشود و میتواند منجر به ریزش مو و اختلال روانی یا اجتماعی قابل توجه شود.
این بیماری بین ۱ تا ۲ درصد از مردم ایالات متحده را تحت تأثیر قرار میدهد، هر دو جنسیت را به طور مساوی تحت تأثیر قرار میدهد و اغلب در کنار سایر بیماریهای روانی مانند اضطراب و افسردگی، اختلال استرس پس از سانحه(PTSD)، اختلال وسواس فکری-عملی(OCD) و اختلال کمتوجهی-بیشفعالی (ADHD) دیده میشود.
یک توضیح رایج برای تریکوتیلومانیا، تنظیم هیجانی است. اینکه کندن مو به افراد کمک میکند تا با احساسات ناخوشایندی مانند اضطراب، تنش یا ناامیدی کنار بیایند و پس از اتمام عمل احساس آرامش کنند، اما تحقیقات قبلی شواهد متناقضی را برای حمایت از ایده تنظیم هیجانی ارائه دادهاند، زیرا کندن مو میتواند زمانی که فرد حواسش پرت است یا حتی از انجام آن آگاه نیست نیز اتفاق بیفتد.
برای درک بهتر آنچه در لحظه اتفاق میافتد، محققان بیمارستان دانشگاه هایدلبرگ ۶۱ بزرگسال مبتلا به تریکوتیلومانیا را به مدت ۱۰ روز تحت نظر گرفتند.
این تیم در مطالعه جدید خود که در مجله روانپزشکی جامع منتشر شده است، مینویسد: اکثر مطالعات موجود عمدتاً بر رفتار تمرکز دارند و میل و عوامل اساسی که ممکن است بر آن تأثیر بگذارند را نادیده میگیرند.
بنابراین محققان تصمیم گرفتند اطلاعات بیشتری در مورد این میل و پیامدهای آن کشف کنند. آنها به جای اینکه از شرکتکنندگان بخواهند هر شب، تمام روز خود را در یک دفترچه خاطرات به یاد بیاورند که روشی رایج برای جمعآوری این نوع دادهها است، از یک ارزیابی لحظهای اکولوژیکی استفاده کردند.
این رویکرد افراد را ترغیب میکند تا احساسات و اعمال خود را در لحظه ثبت کنند تا اینکه احساسات ساعتها قبل را به یاد بیاورند.
شرکتکنندگان …
