عصر ایران؛ مهرداد خدیر- این جملۀ آیت الله دکتر سید مصطفی محقق داماد که "روحانیت، جایگاه خود را از دست داده است" نَقل و نُقل محافل و شبکههای اجتماعی و فضای مجازی شده است. البته باید یادآور شد سخن آیتالله به این صراحت و با این تأکید نیست بلکه در مقام جملۀ معترضه گفته اما دوستان ما در خبرگزاری خبرآنلاین با نگاه رسانهای و جذب مخاطب همین را برای عنوان سخنان او برگزیدهاند.
نه که نگفته باشد بلکه به این صورت بیان شده: "جامعه از طلاب انتظارِ «فضل» دارد. درست است که الآن وقایع اخیر طوری شد که عدهای خیال میکنند روحانیت جایگاه خودش را از دست داده (من این را قبول دارم و منکرش نیستم که یک روحانی الآن نمیتواند در بعضی جاهای تهران با عمامه راه برود) اما هنوز هم اعتقاد دارم اگر یک طلبه فاضلی باشد و حرفی در الهیات برای گفتن داشته باشد، والله هنوز جامعه او را روی سر میگذارد."
چنانچه از عبارات بالا روشن است نقد جدی آقای محقق نه بر ترجیح مداحان بر معممین در صدا و سیماست و نه از دخالت گستردۀ هملباسان در هر موضوع با ربط و بیربط مملکتی بلکه متوجه مراتب فضل و اطلاعات طلاب است و چنان که بارها و از نزدیک از زبان ایشان شنیدهام از افول سطح علمی برخی طلاب و حوزهها ناخرسند است.
پس اولا آقای محقق ابتدا به ساکن نگفته جایگاه روحانیت از دست رفته بلکه یادآور شده جامعه همچنان به طلاب و روحانیون فاضل احترام میگذارد.
ثانیا تأکید و نقد اصلی ایشان نه متوجه دخالت در سیاست یا ادبیات زشت (همچون الفاظی که سید محمد باقر خرازی بر زبان آورد) که مشخصا دربارۀ سطح علمی است و جای شگفتی هم نیست چون آیتالله محقق یادگار و نوادۀ دختری مؤسس حوزۀ علمیۀ قم است و اشتغالات اصلی او علمی و حقوقی است نه سیاسی هر چند گرایش ملایمی به اصلاحطلبان دارد و در انتخابات 1403 هم آشکارا از مسعود پزشکیان حمایت کرد و با حکم او اکنون عضو یکی دو هیأت امناست.
با این مقدمه و با این تأکید که آقای محقق داماد وارد حیطههای دیگر نشده و تنها بر اطلاعات حوزویان تأکید دارد و افسوس او به خاطر افت مطالعاتی و تحقیقاتی است ( چون خود او رییس گروه مطالعات اسلامی فرهنگستان علوم ایران است و از نزدیک دستی بر آتش دارد) ولی ما سخن او را بهانه …
