دنیای امروز مدام به ما میگوید باید بیشتر داشته باشیم؛ پول بیشتر، سفر بیشتر، ارتباطات بیشتر، شغل بزرگتر و زندگی هیجانانگیزتر. شبکههای اجتماعی هم تصویری از موفقیت ساختهاند که در آن ظاهراً همه در حال پیشرفتاند و کسی یک زندگی ساده و معمولی ندارد.
به گزارش همشهری آنلاین، شاید موفقیت واقعی این نباشد که زندگیتان از دور شگفتانگیز به نظر برسد؛ شاید این باشد که از نزدیک، از زندگی خودتان راضی باشید. اما یک سؤال مهم وجود دارد: اگر زندگی آرامی داشته باشیم، آیا واقعاً از زندگی عقب ماندهایم؟
شاید نه.
گاهی رسیدن به جایی که هر روزتان تقریباً شبیه روز قبل است، نه نشانه شکست، بلکه نشانه این است که بالاخره چیزی را پیدا کردهاید که برایتان ارزش دارد. زندگی شلوغ لزوماً زندگی موفق نیست
ما اغلب شلوغ بودن را با مهم بودن اشتباه میگیریم.
جلسههای بیشتر، تماسهای بیشتر، مهمانیهای بیشتر، پروژههای بیشتر و حتی خستگی بیشتر، گاهی به ما احساس موفقیت میدهند. انگار اگر دائماً در حال دویدن نباشیم، از دیگران عقب افتادهایم.
اما زندگی سالم الزاماً پرسروصدا نیست.
ممکن است موفقیت برای یک نفر این باشد که صاحب یک شرکت بزرگ شود و برای فرد دیگری این باشد که صبح با آرامش از خواب بیدار شود، چند ساعت کار کند، ورزش کند، با خانوادهاش وقت بگذراند و شب بدون اضطراب بخوابد.
موفقیت یک تعریف جهانی ندارد. ما رؤیاهای خودمان را انتخاب نمیکنیم؛ گاهی آنها را به ارث میبریم
از کودکی به ما گفته میشود که باید «موفق» شویم. اما کمتر کسی میپرسد: موفقیت از نظر خودت یعنی چه؟
فیلمها، تبلیغات، شبکههای اجتماعی و حتی اطرافیان، تصویری خاص از زندگی ایدهآل به ما میدهند؛ خانه بزرگ، ماشین گرانقیمت، شغل پرزرقوبرق، سفرهای مداوم و زندگی اجتماعی شلوغ.
بعد ممکن است سالها برای رسیدن به همان تصویر تلاش کنیم، بدون اینکه یک بار از خودمان بپرسیم:
«اصلاً من این زندگی را میخواهم؟»
گاهی بزرگ شدن یعنی فهمیدن اینکه رؤیایی که در ۲۰سالگی داشتیم، الزاماً رؤیای امروز ما نیست. آرامش هم میتواند یک دستاورد بزرگ باشد
تصور کنید دیگر مجبور نیستید دائماً خودتان را ثابت کنید.
لازم نیست همه بدانند کجا هستید، چه میخرید، چقدر درآمد دارید یا با …
