عصر ایران؛ مهرداد خدیر- همه روزه از چهرههای گوناگون سیاسی و فرهنگی و اجتماعی در داخل و خارج ایران، سخنانی نقل و منشر میشود و حجم عظیمی از اخبار یا محتوای فضای مجازی را هم به خود اختصاص میدهند.
کاربهدستان ومقامات داخلی البته علاقۀ مفرطی به طرح سخنان تکراری دارند و ظاهرا روی گزارۀ کمحافظه بودن خلقالله زیاده حساب کردهاند و برخی مدام باید و نباید میکنند و تأکید بر این و توصیه به آن. چندان که میتوان ادعا کرد متنی که در آن مقام و صاحب منصبی باید و نباید کرده یا خبری که در آن آمده فلان مسؤول بر این موضوع یا آن مقوله تأکید کرده ارزش خبری ندارد چون خبر باید از وقوع امری حکایت کند نه تأکید بر بدیهیاتی که رعایت هم نمیکنند.
با این حال از برخی نقل قولها و جملاتی که منتشر میشود نمیتوان گذشت و گاه ارزش پرداختن در حد یک یادداشت را دارند. منتها چون اخبار هم دیگر را میبلعند چندان مورد توجه قرار نمیگیرد.
از این رو برآنم هر از گاهی بر این نقل قولها ولو کوتاه درنگ میکنیم تا فراموش نشوند و به بهانۀ آن نکتهای را هم یادآور میشویم و اصطلاحا غنیسازی میکنیم!
1. «تناقض است اگر زیر بار ظلم دشمنان نرویم ولی به مردم خودمان ظلم کنیم» - رییس جمهور پزشکیان
این جمله به رغم ظاهر ساده و بدیهی آن بیانگر یکی از مهم ترین پارادوکسهاست. آقای پزشکیان بر جای درستی انگشت گذاشته که به چشم میآمد ولی گفته نمیشد. به تعبیر حافظ: کار بد مصلحت آن است که مطلق نکنیم.
در نگاه اقتدارگرایان داخلی اما برخی کارها را اگر دیگران انجام بدهند بد است ولی خودشان مرتکب شوند بد نیست. مصادیق آن چندان در دور و بر ما مشهود است که شاید نیاز به توضیح بیشتر نباشد.
۲ . «اکبر عبدی یک استعداد ویژه بود که باید مراقب او میبودند تا در ۶۶ سالگی از دست نرود.»- مجتبی راعی، کارگردان سینما
بخش اول را همه گفتهاند و قسمت دوم مد نظر است. این همه نهاد و دم و دستگاه تنها برای این نیست که به سود خودشان مراقبت و کنترل کنند. باید به فکر حفظ سرمایهها هم باشند. وقتی بازیگری در آن سطح گرفتار موردی میشود یا ناگزیر از تن دادن به بازی در فیلمی که در خور نام او نیست یکی و جایی باید باشد تا به مثابه هشدار تلقی کند و حمایت کند اما این کار را انجام نمیدهند …
