نظریه ۴۲ ساله در مورد این که چرا شاخص توده بدنی کودکان پس از نوزادی کاهش مییابد و سپس از حدود ۶ سالگی به طور پیوسته شروع به افزایش یافتن میکند، مدتهاست که به عنوان پدیده «بازگشت چربی» توصیف میشود. بر اساس این ایده، چربی بدن ابتدا کاهش مییابد و سپس بازمیگردد.
به گزارش ایسنا به نقل از ساینسدیلی، یک پژوهش جدید به سرپرستی پروفسور «اندرو آگباج»(Andrew Agbaje)، پزشک و دانشیار همهگیرشناسی بالینی و سلامت کودکان در «دانشگاه شرق فنلاند» نشان میدهد که افزایش بعدی شاخص توده بدنی ناشی از افزایش مجدد چربی نیست. در عوض، ممکن است تا حد زیادی منعکسکننده رشد طبیعی عضلات و سایر بافتهای بدون چربی باشد.
زیر سوال بردن وجود پدیده «بازگشت چربی» میتواند پیامدهای مهمی را برای مراقبتهای بهداشتی دوران کودکی داشته باشد. از زمان معرفی این نظریه، برخی از پزشکان از جمله متخصصان اطفال آن را به عنوان یک علامت هشداردهنده معنادار در نظر گرفتهاند که میتوان از طریق رژیم غذایی و تغییرات سبک زندگی از آن جلوگیری یا آن را اصلاح کرد.
اگر افزایش شاخص توده بدنی در واقع نتیجه طبیعی رشد عضلات باشد، تلاش برای متوقف کردن آن ممکن است به مشکلی بپردازد که وجود ندارد.
این مفهوم به سال ۱۹۸۴ بازمیگردد که «ماری فرانسوا رولان کاچرا»(Marie Françoise Rolland-Cachera)، پژوهشگر فرانسوی و همکارانش در مقاله منتشرشده در «The American Journal of Clinical Nutrition»، بازگشت چربی را توصیف کردند.
پژوهشگران ارتباطی را بین سنی که شاخص توده بدنی کودک دوباره شروع به افزایش یافتن میکند و چاقی کودک در ۱۶ سالگی گزارش دادند. افزایش زودهنگام (پیش از ۵.۵ سالگی) با چاقی بیشتر در اواخر نوجوانی نسبت به افزایش پس از هفت سالگی مرتبط بود. برخی از پژوهشهای بعدی نیز ارتباطات مشابهی را گزارش دادند.
شاخص توده بدنی در دوران کودکی معمولاً از یک الگوی قابل تشخیص پیروی میکند. در دوران نوزادی به سرعت افزایش مییابد و در حدود یک سالگی به اوج خود میرسد. سپس، به تدریج کاهش مییابد و در حدود چهار سالگی به پایینترین سطح خود میرسد و سپس دوباره شروع به افزایش یافتن میکند.
کودک در ۶ سالگی معمولاً به همان شاخص توده بدنی ثبتشده در دو سالگی بازمیگردد. این …
