جشن چله تابستان یا چله تموز از جشن های ایران باستان به حساب میآید که زمان برگزاری آن مصادف با روز دهم مرداد است و در گذشته به منظور شکرگزاری برای برداشت محصولات کشاورزی برگزار میشد. جشن چله تابستان با اسامی دیگری همچون جشن نوروزبل، جشن نیلوفر و مراسم زیارتگاه پیر نارکی در گوشهوکنار ایران برپا میشود. برای آشنایی بیشتر با این جشن باشکوه، ادامه مقاله را از دست ندهید. درباره جشن چله تابستان
به گزارش کجارو، شادی و نشاط، اهمیت بسزایی در ایران باستان داشته است؛ بهطوری که زندگی بر پایه شادی بود و غم و اندوه و گریه، امری اهریمنی و مخالف میل خداوند به حساب میآمد. به همین دلیل، مردم در هر مناسبتی گرد هم میآمدند تا با محبت به یکدیگر و ابراز شادی، زندگی زیباتری داشته باشند.
ساختار اقتصادی مردم آن روزگار مبتنی بر کشاورزی و دامداری بود و در نتیجه، بسیاری از جشنهای باستانی ریشه در زمین، شرایط جغرافیایی و انسان داشتند. مردم در هر ماه از سال، جشنهای خاصی برگزار میکردند که با توجه به جغرافیای ایران و وجود چهار فصل، امکان این تنوع وجود داشت. از جمله این جشنها میتوان به «چله تابستان» اشاره کرد.
جشن چله تابستان، ۴۰ روز پس از شروع تابستان برگزار میشد
همین طور که از نام جشن چله تابستان یا چله تموز بر میآید، این جشن ۴۰ روز پس از شروع فصل تابستان برگزار میشد. شرایط جغرافیایی کشور ایجاب میکرد که کشاورزان محصولات خود را تا زمان این جشن برداشت کرده باشند و بر این اساس، جشن مذکور را شاید برای سپاسگزاری از درگاه یزدان انجام میدادند.
در حقیقت تعداد زیادی از جشنهای طبیعی که برای سپاسگزاری از نعمتهای خداوند و بهبود وضعیت بودهاند، به مرور زمان جنبه آیینی پیدا کردهاند. به این ترتیب، برداشت محصول و شادی و سپاس از درگاه یزدان بهعنوان بخشی از فرهنگ کهن ما میتواند از علل برگزاری این جشن باشد.
پس از ورود اسلام به ایران، بسیاری از این آیینها و جشنها به فراموشی سپرده شد و تنها بخش کوچکی از این فرهنگ در آثار مردان بزرگی چون فردوسی، ابوریحان و دیگران حفظ شده است. بهعنوان مثال طبق منابع تاریخی، در زمان دیلمیان جشن بزرگی موسوم به «نوروزبل» برپا میشد که زمان برگزاری آن مصادف با اواسط تابستان بود و بهخاطر اهمیت …
