عصرایران- دارچین فقط یک ادویه خوش عطر برای غذاها و نوشیدنی ها نیست. در سال های اخیر، پژوهشگران اثر ترکیبات موجود در این ادویه بر مغز و حافظه را نیز بررسی کرده اند و نتایج برخی از این مطالعات امیدوارکننده بوده است.
یکی از پژوهش های شناخته شده در این زمینه در دانشگاه راش آمریکا انجام شد. محققان در سال 2015 دریافتند که مصرف دارچین و ماده ای به نام «بنزوات سدیم» می تواند در یک مدل حیوانی آلزایمر، از حافظه و فرایند یادگیری محافظت کند. در این آزمایش، مصرف دارچین با کاهش استرس اکسیداتیو، کاهش تجمع آمیلوئید در هیپوکامپ و بهبود عملکرد حافظه در موش ها همراه بود. دارچین چگونه ممکن است روی مغز اثر بگذارد؟
یکی از ترکیباتی که در این تحقیقات مورد توجه قرار گرفته، بنزوات سدیم است. پژوهشگران دانشگاه راش دریافتند که بدن موش ها برخی ترکیبات دارچین را به بنزوات سدیم تبدیل می کند و این ماده می تواند بر مسیرهای مولکولی مرتبط با یادگیری و انعطاف پذیری مغز اثر بگذارد.
در یک مطالعه دیگر، مصرف دارچین در موش ها با افزایش CREB و کاهش GABRA5 همراه شد؛ دو فرایندی که در عملکرد حافظه و یادگیری نقش دارند.
اما این یافته ها به معنای آن نیست که خوردن دارچین می تواند آلزایمر را در انسان پیشگیری یا درمان کند. تحقیقات انسانی چه می گویند؟
اینجا داستان پیچیده تر می شود.
یک مرور نظام مند منتشرشده در سال 2024، 40 مطالعه درباره ارتباط دارچین و عملکرد شناختی را بررسی کرد. از میان این مطالعات، 33 مورد روی حیوانات، 5 مورد در آزمایشگاه و تنها 2 مورد مطالعه بالینی روی انسان بودند.
نتایج بیشتر مطالعات پیش بالینی امیدوارکننده بود و برخی تحقیقات نشان دادند دارچین یا ترکیبات آن می توانند بر حافظه، یادگیری، تجمع پروتئین های مرتبط با آلزایمر و بقای سلول های عصبی اثر بگذارند. با این حال، نتایج مطالعات انسانی هنوز محدود و یکدست نیستند و پژوهشگران برای نتیجه گیری قطعی، انجام مطالعات بالینی بزرگ تر را ضروری می دانند.
بنابراین در حال حاضر نمی توان گفت دارچین از آلزایمر جلوگیری می کند یا مصرف آن می تواند این بیماری را درمان کند. پس دارچین بخوریم یا نه؟
دارچین در مقدار معمول غذایی برای بیشتر افراد مشکلی ایجاد نمی کند و می تواند بخشی از یک رژیم غذایی متنوع باشد. اما …
