در حدود سه دهه پیش، ناسا روی هواپیمای افسانهای SR-71 فناوریای را آزمایش کرد که میتوانست دادههای پروازی را با استفاده از لیزر و بدون اتکا به لولههای فشار معمول اندازهگیری کند. حالا همین ایده به دلیل نیازهای پیچیده جنگنده نسل ششم F-47 دوباره مورد توجه قرار گرفته است.
به گزارش خبرآنلاین، SR-71 بلکبرد فقط یک هواپیمای جاسوسی فوقسریع نبود. ناسا در دهه ۱۹۹۰ از این هواپیما بهعنوان یک آزمایشگاه پرنده برای بررسی فناوریهای مورد نیاز هواپیماهای آینده استفاده کرد. این هواپیما برای پرواز در ارتفاع حدود ۲۴ کیلومتری و سرعت بیش از ماخ ۳ طراحی شده بود و شرایطی را فراهم میکرد که آزمایش بسیاری از فناوریهای پیشرفته روی هواپیماهای معمولی امکانپذیر نبود.
یکی از این پروژهها Laser Air Data Sensor یا LADS بود. هدف این سامانه، اندازهگیری دادههای مربوط به وضعیت هوا و حرکت هواپیما با استفاده از لیزر به جای حسگرهای مکانیکی و سامانههای فشارسنج متداول بود.
هواپیماهای امروزی معمولاً از سامانههای pitot-static برای اندازهگیری پارامترهایی مانند سرعت هوایی، فشار استاتیک و در نهایت ارتفاع و سرعت عمودی استفاده میکنند. این سامانهها به اجزایی مانند لوله پیتو و دریچههای فشار نیاز دارند که روی بدنه قرار میگیرند.
LADS ایده متفاوتی را آزمایش کرد. این سامانه با استفاده از لیزرهای دیاکسیدکربن چند صفحه یا پرتو نور را در زیر هواپیما ایجاد میکرد. ذرات بسیار ریز موجود در جو هنگام عبور از این پرتوها، نور را پراکنده میکردند. سامانه با تحلیل این پراکندگی میتوانست سرعت و جهت حرکت ذرات را اندازه بگیرد و از آن، دادههای مربوط به جریان هوا و وضعیت پروازی را استخراج کند.
این روش برای طراحی هواپیماهای پنهانکار جذاب است. حسگرهای نوری میتوانند در سطح بدنه ادغام شوند و برخلاف برخی تجهیزات سنتی، قطعات برجستهای در مسیر جریان هوا ایجاد نکنند. چنین رویکردی بهصورت بالقوه میتواند بازتاب راداری، قطعات متحرک و نیازهای تعمیراتی را کاهش دهد و در برابر آسیبهای خارجی نیز مزایایی داشته باشد.
بر اساس گزارش «simpleflying»، در پروژه F-47 جنگنده نسل ششم بوئینگ در برنامه Next Generation Air Dominance نیروی هوایی آمریکا، قرار است ترکیبی از پنهانکاری بسیار پیشرفته، سرعت کروز …
