عصرایران- برخورد سیارکی که دهانه چیکشلوب را در مکزیک ایجاد کرد، یکی از مهم ترین عوامل انقراض پایان دوره کرتاسه و نابودی دایناسورهای غیرپرنده به شمار می رود. با این حال، پرسش مهم این است که دایناسورها در آستانه این رویداد چه وضعیتی داشتند.
برخی تحلیل های فسیلی نشان می دهد تنوع دایناسورها در بخش پایانی کرتاسه کاهش پیدا کرده و در بعضی دودمان ها، سرعت شکل گیری گونه های جدید نیز کمتر شده بود. عواملی مانند تغییرات اقلیمی، کاهش تنوع پوشش گیاهی و دگرگونی زیستگاه ها از جمله توضیح هایی هستند که برای این روند مطرح شده اند.
اما این تصویر برای تمام دایناسورها یکسان نیست. پژوهش های دیگر شواهد محکمی برای یک کاهش جهانی و اجتناب ناپذیر تنوع دایناسورها پیش از برخورد سیارک پیدا نکرده اند. همچنین بررسی فسیل های مناطق مختلف نشان می دهد برخی جوامع دایناسوری تا نزدیکی زمان انقراض همچنان متنوع و زیست پذیر بوده اند.
به همین دلیل، دیدگاه امروزی بیشتر بر یک سناریوی پیچیده تاکید دارد: برخی گروه های دایناسوری ممکن است پیش از برخورد سیارک با فشارهای محیطی و کاهش توان تکاملی روبه رو شده باشند، اما شواهدی وجود ندارد که نشان دهد همه دایناسورها در مسیر انقراضی اجتناب ناپذیر قرار گرفته بودند.
در نهایت، برخورد سیارک چیکشلوب یک فاجعه جهانی ایجاد کرد که اکوسیستم های زمین را به شدت تغییر داد و به انقراض حدود سه چهارم گونه های زنده آن زمان انجامید. برای دایناسورها، این رویداد همان ضربه نهایی بود؛ اما اینکه پیش از آن تا چه اندازه در وضعیت افول قرار داشتند، همچنان یکی از بحث های جذاب دیرینه شناسی است. پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر کالابرگ مرداد برای این افراد واریز نمیشود نظرات کاربران خبر قبل اشتراک گذاری : …
