عصر ایران؛ سوده صدری - نیکول راسل کتاب «چسب زخم چاره هر زخم نیست» را برای نوجوانان و جوانان نوشته است.
این کتاب درباره مشکلاتی است که با یک راهحل سریع برطرف نمیشوند و موضوعاتی مانند مشکلات خانوادگی، ناامنی، فقدان، زورگویی و چالشهای روزمره را بررسی میکند. نویسنده در کنار داستانها و تجربههای واقعی، از تمرین و پرسشهای تأملی استفاده میکند تا خواننده بتواند راههای شخصیتری برای کنار آمدن با مشکلات پیدا کند. ۱. ایده اصلی کتاب: همه زخمها چسبزخم نمیخواهند
تمام فلسفه کتاب را میتوان از عنوانش فهمید.
وقتی زخم کوچکی داریم، چسبزخم عالی است؛ زخم را میپوشاند و از آن محافظت میکند. اما اگر مشکل عمیقتر باشد، پوشاندن آن به معنی درمان کردنش نیست.
نویسنده همین موضوع را به زندگی روانی انسان منتقل میکند.
گاهی ما با یک ناراحتی روبهرو میشویم و سریع میخواهیم آن را خاموش کنیم:
«بهش فکر نکن.»
«بیخیال.»
«همه این مشکلات رو دارن.»
«مثبت فکر کن.»
«گریه نکن.»
«خودتو سرگرم کن.»
این جملات ممکن است از روی محبت گفته شوند، اما اگر همیشه جای گفتوگو، فهمیدن و پردازش احساس را بگیرند، تبدیل به همان چسبزخم روانی میشوند.
یعنی به جای اینکه بپرسیم:
«چه اتفاقی برایت افتاده؟»
فقط میپرسیم:
«چطور کاری کنیم دیگر ناراحت نباشی؟»
و این دو سؤال کاملاً متفاوتاند. ۲. احساس ناخوشایند دشمن ما نیست
یکی از مهمترین پیامهای کتاب این است که قرار نیست هر احساس ناراحتکنندهای را فوراً حذف کنیم.
غم، خشم، ترس، حسادت، تنهایی، ناامیدی و اضطراب ممکن است بسیار ناخوشایند باشند، اما وجودشان الزاماً به معنی «خراب بودن» فرد نیست.
احساسات معمولاً اطلاعاتی با خودشان دارند.
خشم میتواند بگوید:
«احساس کردم با من ناعادلانه رفتار شد.»
ترس میتواند بگوید:
«احساس امنیت نمیکنم.»
غم میتواند بگوید:
«چیزی برایم مهم بود و از دستش دادم.»
حسادت میتواند بگوید:
«چیزی را میخواهم که فکر میکنم دیگری دارد.»
تنهایی میتواند بگوید:
«به ارتباط نیاز دارم.»
بنابراین اگر ما فقط تلاش کنیم احساس را …
