صادرات این کشورها به یکدیگر نیز در همان سال فقط ۱۹ درصد بوده است و بیش از چهارپنجم صادرات کشورهای اسلامی همچنان به خارج از این مجموعه میرود. بیش از ۲ میلیارد انسان مسلمان، ۵۷ کشور، منابع عظیم انرژی، راههای حیاتی تجارت جهانی، سرمایه، بازار و جمعیت جوان در اختیار داریم، اما وزن مشترک ما در بسیاری از تصمیمهای بزرگ جهان متناسب با این ظرفیت نیست. چرا کشورهای ما به اقتصادهای دوردست متصلتر از برخی همسایگان مسلمان خود هستند؟ چرا هر بار میان دو کشور مسلمان بحرانی شکل میگیرد، اغلب باید قدرتی خارج از جهان اسلام میانجی صلح باشد؟ مهمتر از همه باید پرسید چرا سرزمینهای اسلامی همچنان از مهمترین کانونهای جنگ، اشغال، آوارگی و ناامنی در جهان هستند؛ از فلسطین و غزه تا سودان، لبنان، یمن و نقاط دیگری که مردم مسلمان سالهاست هزینه منازعه، اشغال، افراطگرایی و رقابت قدرتها را میپردازند. در حالی که مسیر گفتوگو میان ایران و آمریکا برای حل اختلافات همچنان جریان داشت، حملات نظامی گسترده آمریکا و اسرائیل علیه ایران آغاز شد. دفاع از ایران به معنای دشمنی با ملتهای همسایه و ملتهای مسلمان نیست. هیچ سرزمین اسلامی نباید سکوی تجاوز به سرزمین اسلامی دیگر شود و هیچ کشور اسلامی نباید امنیت خود را در ناامنی همسایه جستوجو کند. ویدئوهای دیدنی دیگر در کانال های آپارات و یوتیوب عصر ایران 👇👇👇 کانال 1 aparat.com/asriran کانال 2 youtube.com/@asriran_official/videos بیشتر بخوانید: ۴۲ هزار میلیارد تومان برای قانونی که جمعیت را جوان نکرد/ قانون جوانی جمعیت چه دستاوردی داشت؟ پزشکیان: ما قادریم همه مشکلاتمان را حل کنیم پزشکیان: جهان اسلام با ۲ میلیارد جمعیت، فقط ۸.۳٪ در اقتصاد جهانی سهم دارد …
