چین در حال حاضر یکی از جاهطلبانهترین برنامههای توسعه نیروی دریایی در تاریخ بشر را دنبال میکند. پیشبینیها نشان میدهند که نیروی دریایی ارتش آزادیبخش خلق (PLAN) در آینده نزدیک به ناوگانی با ۶ تا ۹ ناو هواپیمابر دست خواهد یافت. پکن همزمان، زرادخانهای بینظیر از موشکهای زمینی ساخته است تا دسترسی آمریکا به غرب اقیانوس آرام را خطرناکتر کند و این قابلیتها مکمل یکدیگر عمل میکنند. سپر موشکی چین و برتری استراتژیک
به گزارش گجت نیوز، چین به دلیل توسعه نیروی موشکی خود شایسته توجه است؛ این نیرو چالشی را برای نیروی دریایی آمریکا ایجاد کرده که پس از جنگ سرد بیسابقه بوده است. موشک DF-21D با برد ۱۵۰۰ کیلومتر (۹۳۰ مایل) و موشک DF-26 با برد ۴۰۰۰ کیلومتر (۲۵۰۰ مایل) که گوام را نیز پوشش میدهد، بخشهای وسیعی از غرب اقیانوس آرام را تهدید میکنند.
موشک جدیدتر DF-27 نیز بردی تا ۸۰۰۰ کیلومتر (۵۰۰۰ مایل) دارد. این موشکها، حتی بدون استفاده، فرماندهان آمریکایی را وادار به عملیات محتاطانهتر کرده و توانایی آمریکا برای استقرار نیرو در اطراف تایوان را پیچیده میسازند و سرمایهگذاری در پدافند موشکی را ضروری میکنند. چالشهای رهگیری ناوهای هواپیمابر آمریکا
اما موشکهای ضد ناو هواپیمابر ابتدا باید هدف خود را پیدا کنند. یک ناوگروه هواپیمابر با سرعت بالای ۵۵ کیلومتر در ساعت حرکت کرده و در اقیانوس مانور میدهد. چین برای هدفگیری ناوهای آمریکایی، نیازمند یک «زنجیره کشتار» پیچیده شامل شناسایی، ردیابی، انتقال اطلاعات هدف و اصابت موفق است. این زنجیره به ماهوارهها، رادارها، هواپیماها، پهپادها و شبکههای ارتباطی نیاز دارد.
ایالات متحده نیز با مختل کردن ارتباطات، فریب حسگرها و حمله به پلتفرمهای شناسایی، این فرایند را دشوار میکند. با این حال، توانایی چین در غرق کردن کشتیهای جنگی متحرک در نبرد واقعی هنوز اثبات نشده است، بنابراین زرادخانه موشکی چین تهدیدی جدی است، اما لزوماً به معنای پایان نفوذ آمریکا در اقیانوس آرام نیست. وضعیت فعلی ناوگان هواپیمابر چین
چین در حال حاضر تنها سه ناو هواپیمابر دارد: «لیائونینگ» (Liaoning) (بدنه شوروی سابق)، «شاندونگ» (Shandong) (داخلیساز) و «فوجیان» (Fujian) که یک نمونه پیشرفتهتر است. با این حال، داشتن یک ناو هواپیمابر با انجام …
