اکثر مردم در ابتدای زندگی خود میخواهند باور داشته باشند که جهان عادلانه است. آنها انتظار دارند که افراد در صفها نوبت خود را رعایت کنند، در محل کار به طور برابر با آنها رفتار شود و به خاطر کار سخت پاداش بگیرند. این انتظارات، که به نوعی قرارداد نانوشتهی اجتماعی هستند، بر نحوهی درک آنها از جهان و واکنششان به آن تأثیر میگذارند. اما وقتی زندگی مکرراً این فرضیات را به چالش میکشد، سوالی اساسی مطرح میشود: چه اتفاقی برای این باورهای بنیادین میافتد؟
به گزارش زومیت، روانشناسان مدتهاست به این سوال علاقهمند بودهاند. تیمی از پژوهشگران در بریتانیا تصمیم گرفتند با انجام سه نظرسنجی مجزا، به این پرسش پاسخ دهند. آنها دریافتند تجارب ناگوار، نه فقط بر خلقوخوی لحظهای، بلکه بر کلیت جهانبینی افراد تأثیر میگذارند. سختیهای زندگی چگونه ذهن را بازسازی میکنند؟
دنیل جالی و لورا بلکی، روانشناسان دانشگاه ناتینگهام، در پژوهشی تازه دریافتهاند که تجربهی رویدادهای ناگوار مانند بیماری، مرگ عزیزان، قربانی شدن در جرم و مشکلات مالی، در طول زمان، اثری تجمعی بر ذهن میگذارند. هر کدام از این وقایع، هرچند کوچک، به تدریج باور فرد را به عادلانهبودن جهان سست میکنند و در نهایت، او را به این نتیجه میرسانند که جهان جایی ناعادلانه است.
تحقیق حاضر برای پاسخ به دو سوال کلیدی طراحی شده بود: اول، آیا تجارب ناگوار بر اینکه افراد جهان را ذاتاً ناعادلانه میبینند یا خیر تأثیر میگذارد؟ و دوم، اگر چنین است، پیامدهای اجتماعی آن چیست؟ برای یافتن پاسخ، محققان سه نظرسنجی جداگانه با بیش از ۱۲۰۰ شرکتکننده بریتانیایی انجام دادند. نمونهی آماری آنها از نظر جنسیتی متوازن و میانگین سنی شرکتکنندگان ۳۹ سال بود.
نظرسنجی اول: افرادی که در زندگی سختیهای بیشتر (مثل بیماری، مرگ عزیزان، مشکلات مالی یا خشونت) کشیده بودند، بیشتر از دیگران اعتقاد داشتند جهان جای ناعادلانهای است.
ادراک افراد از رویدادهای یکسان، نه تنها به محتوای اطلاعات، بلکه به چارچوب تفسیری ناشی از تجارب گذشتهی آنها بستگی دارد
نظرسنجی دوم: کسانی که قربانی خشونت شده بودند، نسبت به کسانی که چنین تجربهای نداشتند، احساس بیعدالتی قویتری داشتند. این نشان میدهد که خشونت، تأثیری عمیق و ویژه بر نگاه آدمها به جهان …
