«صحنه» در حالی بهزودی منتشر میشود که برخلاف اغلب مسابقات موسیقی، در قالب یک برنامه استعدادیابی طراحی نشده است.
به گزارش ایسنا، «صحنه» جدیدترین رئالیتی شوی حامد جوادزاده بعد از «صداتو» بهدنبال کشف یک استعداد ناشناخته نیست؛ بلکه رقابتی است میان هنرمندانی که پیش از ورود به این برنامه، مسیر خود را در موسیقی آغاز کردهاند و حالا باید توانایی خود را در مواجهه با صحنه، داوران و مخاطب به اثبات برسانند.
این رئالیتیشو با هدف رسیدن به ساختاری متفاوت در میان برنامههای موسیقایی طراحی شده؛ ساختاری که در آن، اجرا و توانایی حضور روی صحنه، بیش از داشتن یک صدای خوب، اهمیت دارد. حضور صد داور همزمان نیز یکی از مهمترین ویژگیهای این برنامه است؛ ترکیبی که قرار است هر اجرا را از نگاههای متفاوت ارزیابی کند.
فاطمه باقری، مدیر محتوای «صحنه»، درباره تفاوت این برنامه با یک مسابقه استعدادیابی میگوید: «در یک برنامه استعدادیابی، نقطه شروع، کشف یک استعداد ناشناخته است؛ اما در «صحنه»، نقطه شروع، هنرمندی است که پیش از ورود به برنامه، مسیر خود را در موسیقی آغاز کرده است.»
بر همین اساس، شرکتکنندگان «صحنه» از میان افرادی انتخاب شدهاند که پیش از حضور در این رقابت، تجربهای از فعالیت در موسیقی داشتهاند. بخشی از آنها هنرمندانی هستند که پیشتر در تلنتشوها (مسابقههای استعداد یابی) حضور داشته و مراحل این مسابقات را پشت سر گذاشتهاند؛ بخشی دیگر خوانندگان و هنرمندانی هستند که در فضای حرفهای موسیقی، شبکههای اجتماعی یا بازار موسیقی فعالیت میکنند و گروه دیگری نیز از میان اعضای بندها و گروههای موسیقی انتخاب شدهاند که بهصورت حرفهای یا مستمر روی صحنه حضور داشتهاند.
در این برنامه، سؤال اصلی دیگر این نیست که «چه کسی استعداد دارد؟»؛ بلکه این است که «از میان هنرمندانی که در فضای موسیقی حضور دارند، چه کسی میتواند روی صحنه بهتر بدرخشد؟» پاسخ این سؤال نیز تنها با شنیدن صدای خواننده مشخص نمیشود. کیفیت اجرا، حضور و صحنهگردانی، ارتباط با مخاطب، انتخاب قطعه، استایل، میزان اثرگذاری و توانایی خلق یک اجرای ماندگار، مجموعهای از معیارهایی هستند که در «صحنه» اهمیت پیدا میکنند. در واقع، خواننده باید بتواند علاوه بر اجرای درست، صحنه را در اختیار بگیرد و مخاطب را با خود همراه …
