فروغ فکری
روزنامه پیام ما
معدن جدید، نرسیده به سیاهبیشه آمل در جاده هراز است. آنطور که «کریم براری»، ساکن روستای الیمستان، میگوید، معدنکاران بهسمت جاده ییلاقی هلیچال پیش رفتهاند، آنجا کانکس گذاشتهاند و میخواهند از روی کوه برداشت کنند؛ کاری که هم برای روستاهای مجاور و هم برای جاده هراز خطرناک است: «هزاران نفر روزانه از جاده هراز عبور میکنند. چطور ممکن است هیچ نظارتی بر عملکرد این معادن نباشد؟ چرا هیچکس پاسخگو نیست؟ تا حرف میزنیم، میگویند مجوز اداره صنعت، معدن و تجارت را داریم. پس محیطزیست و منابع طبیعی کجا هستند؟ اگر برداشت بیوقفه باشد، کوه ریزش میکند. آنوقت چه کسی پاسخگوست؟»
اهالی روستاهای کمربن، الیمستان، کُپین و دیگر روستاهای منطقه، نگران جاده ییلاقی و رفتوآمد در آن هستند: «شنیدهایم اگر این معدن در این منطقه بتواند کار را شروع کند، معدن دیگری هم میآید. اینها چه کسانی هستند؟ ما بارها از محیطزیست و منابع طبیعی پیگیری کردیم، اما هیچ اتفاقی نیفتاد. محیطزیست میگوید آنطرف جاده به ما ربطی ندارد! مگر جنگلهای هیرکانی الیمستان که جزو مناطق حفاظتشده است، با ما چقدر فاصله دارد؟»
آنها از نابودی کوههای هراز، حیوانات و زندگی جاری در منطقه عصبانیاند؛ از اینکه معدنکاران هیچ نقطه سالمی در جاده هراز باقی نگذاشتهاند و به باقیمانده منطقه هم رحم نمیکنند: «چقدر تجمع کنیم؟ بارها مردم در فیلبند، چلاو و سایر روستاها تجمع کردهاند. اینجا پر از حیاتوحش بود. هیچچیز باقی نمانده. نسل همهچیز را نابود کردهاند.»
چلاو، پل بلده و سیاهبیشه از مهمترین مراکز تجمع معادن در جاده هراز هستند. تعداد معادن شنوماسه، مخروط کوهی و دیگر معادن در این مناطق زیاد است و کنار هم قرار دارند. در کهرود، پنجاب، هردرود و لاریجان نیز معادن مانند قارچ سر از خاک درآوردهاند و مجوز برداشت معدن جدید، غم بزرگ اهالی است؛ کسانی مانند آقای اسکویی، ساکن هلیچال، که حالا نمیداند با پیشروی معدن بهسمت جاده ییلاقی محل زندگی آنها، رفتوآمد چگونه برقرار میشود: «امکان ردشدن یک ماشین هم در آن جاده بهسختی وجود دارد. چطور میخواهند با ماشینهای سنگین به منطقه بیایند؟ ما چطور باید از این جاده به پاییندست برویم؟ هیچکس به ساکنان منطقه، زندگی و امنیتشان فکر نمیکند. فقط …
