آدامس از آن خوراکیهایی است که کودکان در هر سنی علاقه زیادی به آن دارند و گاهی آنقدر پافشاری و حتی گریه میکنند که بعضی از والدین تکهای از آن به کودک خود میدهند. متخصصان اما میگویند جویدن آدامس آدابی دارد و اگر رعایت نشود، خطر خفگی کودکان خردسال، بروز بعضی مشکلات گوارشی، پوسیدگی دندانها و مشکلات فک را به دنبال خواهد داشت.
فارغ از عوارض و مضرات جویدن طولانیمدت آدامس برای دندانها و فک کودکان، متخصصان هشدار میدهند که جویدن آدامس در سنین زیر ۴ سال به دلیل احتمال خفگی کودک اصلا توصیه نمیشود. حتی اگر فرض را بر این بگیرید که کودکتان باهوش است و این درک و توانایی را دارد که آن را مدت طولانی در دهانش نگه دارد و مانع از بلع آن شود.
دکتر ناصر منادی، دندانپزشک کودکان در این باره میگوید: «مهمترین نگرانی بابت آدامس جویدن در مورد کودکان کمسن و آن هم به دلیل «احتمال خطر خفگی» است؛ آدامس برخلاف بسیاری از خوراکیها در دهان حل نمیشود و ممکن است موقع خنده، دویدن، بازی یا حتی یک سرفه ناگهانی به سمت راه هوایی حرکت کند. به همین دلیل توصیه میشود که به کودکی که هنوز توانایی جویدن و بلع ایمن و مطمئن را به طور کامل به دست نیاورده، آدامس داده نشود.» او میگوید: «کودکان زیر ۴ سال در معرض خطر بیشتری برای خفگی ناشی از آدامس قرار دارند.»
از سوی دیگر، اگر کودک به طور اتفاقی و حتی عمدی و از روی کنجکاوی، آدامس را ببلعد یا اصطلاحا قورت دهد، در بیشتر موارد جای نگرانی نیست. آدامس در دستگاه گوارش هضم نمیشود اما معمولا مانند سایر مواد غذایی از مسیر گوارشی عبور میکند و بعد از مدتی دفع میشود. با این حال، بلعیدن مکرر آدامس میتواند باعث تجمع آدامس در روده و انسداد روده شود. بنابراین اگر کودک بعد از بلع مقدار زیادی آدامس دچار درد یا نفخ شدید شکم، استفراغ، یبوست یا ناتوانی در دفع گاز شد، باید توسط پزشک ارزیابی شود. با این حال، همچنان خطر مهمتر هنگام بلع آدامس در کودکان کمسن، ورود آن به راه هوایی و خفگی است.
البته این نگرانی فقط به کودکان خردسال محدود نمیشود. دکتر منادی میگوید: «کودکان بزرگتری که اختلال در جویدن یا بلع، مشکلات تکاملی یا برخی بیماریهای عصبی دارند هم ممکن است گزینه مناسبی برای جویدن آدامس نباشند و بهتر است والدین در مورد آنها با پزشک یا دندانپزشک مشورت کنند.»
اما برای کودکی که توانایی جویدن و بلع ایمن دارد، جویدن آدامس ممنوع نیست. دکتر منادی تاکید میکند که «اتفاقا آدامس بدون قند میتواند بعد از غذا به سلامت دهان کمک کند. دلیلش هم این است که جویدن آدامس، ترشح بزاق را افزایش میدهد و بزاق با خنثی کردن اسیدهای موجود در دهان و شستوشوی بقایای غذا به کاهش خطر پوسیدگی دندان کمک میکند. البته این موضوع به معنای جایگزین شدن آدامس با مسواک و نخ دندان نیست.»
این دندانپزشک تأکید میکند: «اگر قرار است کودک آدامس بجود، حتما باید نوع بدون قند آن انتخاب شود. چون آدامسهای حاوی قند به خصوص اگر مکرر مصرف شوند، قند مورد نیاز باکتریهای دهان را فراهم میکنند و میتوانند به تولید اسید کمک کنند و احتمال پوسیدگی دندان را افزایش دهند. در مقابل، آدامسهای بدون قند حاوی شیرینکنندههایی هستند که برای سلامت دندانها گزینه مناسبتری محسوب میشوند.»
این دندانپزشک کودکان در عین حال این نکته مهم را هم اضافه میکند که «البته مدت زمان جویدن هم است. کودک قرار نیست آدامس را ساعتها در دهان نگه دارد. حدود ۵ تا ۲۰ دقیقه جویدن مخصوصا بعد از غذا برای بهرهگیری از افزایش ترشح بزاق کافی است. جویدن طولانیتر فایده بیشتری ندارد و در صورت تبدیل شدن به یک عادت مداوم میتواند عضلات فک یا مفصل فکی ـ گیجگاهی را تحت فشار قرار دهد.»
درواقع خستگی عضلات فک، درد اطراف فک و شقیقه، سردرد و تشدید علائم در کودکانی که از قبل مشکل مفصل فک دارند، از پیامدهای احتمالی جویدن طولانی و مکرر است. بنابراین اگر کودک هنگام جویدن آدامس از درد فک یا شقیقه شکایت میکند یا صدای کلیک و تقتق مفصل فک دارد، بهتر است مصرف آدامس محدود و موضوع با دندانپزشک بررسی شود. منبع همشهری آنلاین انتهای پیام/
