این ادعای رییس مجلس در حالی مطرح میشود که بر اساس بیانیه نخست شورای عالی امنیت ملی به دبیری شهید لاریجانی در نهم اسفند، مردم نهتنها به حضور در خیابان دعوت نشده بودند بلکه از آنها خواسته شده بود که تهران را ترک کرده و به شهرهای دیگر سفر کنند. البته بر خلاف این توصیه شعام و دقیقاً در همان روز اول جنگ، نخستین اجتماعات مردمی حتی پیش از اعلام رسمی شهادت رهبر انقلاب در میادین اصلی پایتخت شکل گرفته بود. این تجمعات به گونهای آغاز شد که حتی صداوسیما نیز برای توصیف آن از عبارت «حضور خودجوش مردم» استفاده کرده بود.
گذشته از این، با وجود آن که در میان انبوه اظهارات و گزارشهای شخص قالیباف و حلقه پرتعداد مشاورین او، از شیر مرغ تا جان آدمیزاد پیدا میشود اما گویا بیاهمیتترین مسأله در نظر آنها «مجلس شورای اسلامی» است که ریاست آن با قالیباف و احکام مشاوره آنان از همین مسئولیت قالیباف نشأت میگیرد. تا امروز و علیرغم آن که رهبر انقلاب در هفتم خردادماه خطاب به نمایندگان فرمودند: «از آنجا که نمایندهی حقیقی ملّت باید از جنس ملّت باشد، مقطع کنونی، نقطهی عطف جلوهی بعثت مردم در نمایندگان و مجلس شورای اسلامی است تا نقشآفرینی و انجام مسئولیت خود را در تراز ملّت مبعوث شده تنظیم کنند و با کار و ابتکار مضاعف، قانونگذاری و نظارت را در مسیر ریلگذاری آیندهی ایران اسلامی تسریع و تعمیق نمایند»، مجلس ناچیزترین سهم را در میان دستورکارهای قالیباف داشته و چیزی بیشتر از چند جمله و توییت و ۱۵۰ روز تعطیلی و یک مصوبه برای ادامه همین تعطیلیها، سهم مجلس نبوده است.
در حالی که امر صریح رهبر انقلاب برای «مجلس مبعوث» در فضای مجازی خاک میخورد، قالیباف به تقاضاهای میلیونی مردم برای بازگشایی مجلس توجهی نکرد و حتی بیانیههای متعدد نمایندگان هم در تصمیم رییس مجلس تاثیری نداشت تا آنکه با تهدید جمعی از نمایندگان برای تحصن مقابل مجلس، بالاخره این تعطیلی بعد از حدود ۱۴۰ روز خاتمه پیدا کرد.
البته باید توجه داشت که این بازگشایی هم اساساً برای تحقق فرمان رهبر انقلاب نبود و از آغاز جنگ، مجلس فقط دوبار به شکل حضوری و موثر باز شده است؛ یک بار برای تمدید ریاست قالیباف و یک بار هم برای تغییر ترکیب کمیسیونهای این نهاد. در واقع میتوان گفت که قالیباف در این مدت درباره همهچیز اظهارنظر کرده بهجز وظیفه ذاتی و قانونی خود یعنی اداره مجلس شورای اسلامی و پیگیری ماموریت ویژه رهبر انقلاب یعنی «نقشآفرینی مجلس در تراز ملت مبعوث». بهتر است رئیس قوه مقننه به جای گزارشدادن درباره اقتصاد و خیابان و میدان، تکلیف وظیفهای که رهبری به او محول کرده را روشن کند و از دستاوردسازی درباره حوزههای خارج از مسئولیت خود صرفنظر کند.
مردم مبعوث بدون نیاز به تبیینهای اضافی به خوبی میدانند که «میدان» و «خیابان» در تراز مورد رضایت رهبری انجام وظیفه کردهاند و این قوای سهگانه از اقتصاد و دیپلماسی تا قضایی و تقنینی هستند که باید عملکرد خود را ارتقاء دهند نه آن که برای ایجاد تعادل، میدان و خیابان را هم در سطح عملکرد دیپلماسی و ناکارآمدی اقتصادی خود پایین آوردند!
انتهای پیام/
