به گزارش ایلنا، سید حسن مهدویفر، کارشناس مسائل مدیریتی و حکمرانی، با تأکید بر ضرورت بازنگری در شیوه اداره دستگاههای اجرایی، اظهار کرد: در شرایطی که کشور همزمان با ناترازی انرژی، محدودیت منابع آب، افزایش هزینههای اداره دولت و ضرورت ارتقای بهرهوری مواجه است، بازنگری در الگوی مدیریت دستگاههای اجرایی دیگر یک انتخاب نیست، بلکه ضرورتی مدیریتی است.
وی افزود: یکی از پرسشهای مهم پیش روی سیاستگذاران این است که آیا حضور فیزیکی همه کارکنان دولت در تمام روزهای کاری و برای همه مشاغل همچنان یک الزام مدیریتی محسوب میشود یا زمان آن رسیده است که معیارهای جدیدی جایگزین الگوی سنتی مدیریت شود.
مهدویفر با بیان اینکه این رویکرد به معنای تعطیلی ادارات یا کاهش کیفیت خدمات عمومی نیست، تصریح کرد: مسئله اصلی، تغییر نگاه از «حضورمحوری» به «عملکردمحوری» است؛ به این معنا که ارزشآفرینی کارکنان بر اساس کیفیت، سرعت، دقت و نتایج قابل اندازهگیری فعالیتها سنجیده شود، نه صرفاً ساعات حضور در ساختمان اداری.
این کارشناس مسائل مدیریتی و حکمرانی ادامه داد: طی دو دهه گذشته، توسعه دولت الکترونیک، سامانههای هوشمند، امضای دیجیتال، مکاتبات الکترونیکی و خدمات غیرحضوری، ماهیت بسیاری از فعالیتهای اداری را تغییر داده است. امروز بخش قابل توجهی از فعالیتهای کارشناسی، مطالعاتی، برنامهریزی، تحلیل داده، تهیه گزارش و بخشی از امور مدیریتی و پشتیبانی، بدون وابستگی دائمی به حضور فیزیکی قابل انجام است.
وی با اشاره به تجربه کشورهای مختلف در زمینه دورکاری و مدلهای ترکیبی گفت: پس از همهگیری کرونا، بسیاری از دولتها به جای بازگشت کامل به الگوی گذشته، مدلهای ترکیبی را بر اساس ماهیت مشاغل در دستور کار قرار دادند. در این کشورها، نظارت حذف نشده، بلکه نظارت مبتنی بر خروجی، شاخصهای عملکرد و کیفیت خدمات جایگزین کنترل صرف حضور کارکنان شده است.
مهدویفر تأکید کرد: دورکاری به خودی خود موجب افزایش بهرهوری نمیشود و موفقیت این سیاست به پیشنیازهایی مانند زیرساختهای فناوری اطلاعات، تعریف شاخصهای عملکرد، نظام ارزیابی دقیق، آموزش مدیران و کارکنان و پاسخگویی مستمر وابسته است.
وی افزود: دورکاری بدون نظام ارزیابی عملکرد نهتنها مزیتی ایجاد نمیکند، بلکه …
