آمار جدید اشتغال در بهار ۱۴۰۵، در حالی که افزایش تعداد شاغلان را نشان میدهد، زنگ خطر «اشتغال ناقص» و رشد نرخ بیکاری در میان جوانان را به صدا درآورده است. تضاد میان ساعتهای کاری بیش از حد و کمکاریهای اجباری، نشاندهنده عدم تعادل در توزیع فرصتهای شغلی است.
یکی از بخشهای آمارهای بهار ۱۴۰۴و ۱۴۰۵، بررسی وضعیت «اشتغال ناقص» است. طبق دادههای منتشر شده، ۸.۵ درصد از جمعیت شاغل کشور، به دلایل اقتصادی نظیر رکود کاری یا عدم توانایی در یافتن ساعت کاری بیشتر، کمتر از ۴۴ساعت در هفته فعالیت کردهاند. این یعنی هزاران نفر از نیروی کار، با وجود داشتن شغل، در وضعیت «کمکاری اجباری» قرار دارند و برای تأمین نیازهای معیشتی خود، تشنه ساعتهای کاری بیشتر هستند.
در مقابل این وضعیت، شکاف عجیبی در بازار کار دیده میشود؛ چرا که ۳۷.۸ درصد از شاغلین، بیش از ۴۹ساعت در هفته کار میکنند. این تضاد میان «کمکاری اجباری» و «بیشکاری» نشاندهندهی توزیع نامناسب بار کاری و احتمالاً فشار مضاعف بر بخشی از نیروی کار در کنار بیکاری پنهان در بخش دیگر است. جوانان؛ قربانیان اول بیکاری
نگرانیها زمانی بیشتر میشود که نگاهی به گروه سنی ۱۵تا ۲۴سال بیندازیم. نرخ بیکاری در این گروه به ۲۳.۴ درصد رسیده است که نسبت به بهار سال گذشته ۳.۷ درصد رشد داشته است. همچنین در گروه سنی ۱۸تا ۳۵سال، نرخ بیکاری با ۳درصد افزایش نسبت به سال قبل، به ۱۷.۵ درصد رسیده است. این روند صعودی بیکاری در میان جوانان، نشان میدهد که بازار کار در بهار ۱۴۰۵نتوانسته است به اندازه کافی نیروی جوان را جذب …
