در بسیاری از خطوط تولید، تنها چند میلیمتر فاصله میان عملکرد صحیح و توقف دستگاه وجود دارد. یک سنسور باید حضور قطعه فلزی را تشخیص دهد، موقعیت فیکسچر را کنترل کند، عبور چرخدنده را بشمارد یا رسیدن جک به انتهای مسیر را به PLC گزارش دهد؛ آن هم بدون تماس مکانیکی، بدون سایش و با تکرارپذیری مناسب.
در ظاهر، انتخاب سنسور مجاورتی چندان پیچیده نیست. قطر بدنه، فاصله تشخیص و نوع خروجی بررسی میشود و محصولی با مشخصات مشابه سفارش داده میشود. اما مشکلات معمولاً بعد از نصب آشکار میشوند: سنسور آلومینیوم را در فاصلهای کمتر از فولاد تشخیص میدهد، کنار سنسور دیگری دچار تداخل میشود، برادههای فلزی روی سطح فعال آن جمع میشوند یا خروجی آن با ورودی PLC سازگار نیست.
به همین دلیل، مقایسه برندهای سنسور مجاورتی و القایی نباید فقط به نام سازنده یا قیمت محدود شود. فناوری تشخیص، فاصله واقعی عملکرد، نحوه نصب، جنس هدف، سرعت سوئیچینگ، مقاومت محیطی، بدنه سنسور و امکاناتی مانند IO-Link همگی در نتیجه نهایی تأثیر دارند.
در ادامه، ابتدا تفاوت فناوریهای اصلی را بررسی میکنیم و سپس محصولات و ویژگیهای برندهای Pepperl+Fuchs، Turck، Contrinex، Pulsotronic، IPF، Autonics و IFM را با یکدیگر مقایسه خواهیم کرد. سنسور مجاورتی چیست و چه کاربردی دارد؟
سنسور مجاورتی تجهیزی است که حضور یا نزدیکشدن یک جسم را بدون تماس مکانیکی تشخیص میدهد. خروجی سنسور پس از شناسایی هدف به PLC، رله، کنترلر یا سیستم مانیتورینگ ارسال میشود.
مزیت مهم سنسورهای مجاورتی، نبود تماس مستقیم با قطعه است. این ویژگی باعث میشود تجهیز در مقایسه با سوئیچهای مکانیکی، درگیر ضربه و سایش دائمی نباشد. البته عملکرد پایدار همچنان به انتخاب صحیح، نصب استاندارد و هماهنگی سنسور با شرایط واقعی دستگاه وابسته است.
تفاوت سنسور مجاورتی با سنسور القایی چیست؟
اصطلاح سنسور مجاورتی یک گروه کلی از تجهیزات تشخیص بدون تماس را توصیف میکند. سنسورهای القایی، خازنی، مغناطیسی، نوری و اولتراسونیک میتوانند در این گروه قرار بگیرند.
سنسور القایی یکی از پرکاربردترین انواع سنسور مجاورتی است و برای شناسایی اجسام فلزی استفاده میشود. این سنسورها میدان الکترومغناطیسی ایجاد میکنند و ورود فلز به این میدان، رفتار مدار …
