به گزارش خبرنگار ایلنا، در روزهایی که بحث قیمت دارو، پوشش بیمهای و تأمین برخی اقلام دارویی بار دیگر مورد توجه قرار گرفته است، روایت بیماران دیابتی از وضعیت دسترسی به انسولین تصویری از دغدغههای موجود در جامعه ارائه میدهد؛ از پیدا نشدن برخی برندها در داروخانهها و محدودیت در میزان تحویل دارو گرفته تا افزایش قیمت نمونههای آزاد و وارداتی.
با این حال، در مقابل این روایتها، مسئولان حوزه سلامت استان تأکید دارند که کمبود عمومی انسولین وجود ندارد و بخش مهمی از مشکلات مطرحشده به افزایش قیمت برخی برندها، تفاوت پوشش بیمهای و محدودیت اقتصادی برخی داروخانهها برای تأمین همه انواع انسولین بازمیگردد.
وقتی تهیه انسولین به دغدغهای ماهانه تبدیل میشود
زینب آبچر یکی از افرادی است که درباره وضعیت دسترسی به انسولین میگوید: نمونههای داخلی راحتتر پیدا میشود، اما بسیار گران است و اکنون سهمیهبندی شده است. با وجود اینکه نمونههای ایرانی برای برخی بیماران تأثیرگذاری لازم را ندارد و آنان به مصرف بیشتری نیاز دارند، نمونههای وارداتی نیز بهسختی پیدا میشود.
وی درباره هزینه تهیه دارو اظهار میکند: بیمه سهمیهبندی کرده و نمونه آزاد هم بسیار گران است.
این اظهارات نشان میدهد دغدغه بیماران تنها به موجود بودن یا نبودن دارو محدود نمیشود و قیمت برخی انواع انسولین نیز به یکی از مسائل اصلی آنان تبدیل شده است.
شاهمیری نیز درباره تجربه خود در تهیه انسولین میگوید: ما همیشه مشکل داشتیم. امروز به داروخانه مراجعه کردیم و گفتند دارو نداریم. اگر هم داشته باشند، تعداد محدودی تحویل میدهند و برای تهیه آزاد باید هزینه بیشتری پرداخت کرد.
وی در پاسخ به این پرسش که آیا این مشکل مربوط به شرایط اخیر است، میگوید: نه، قبل از جنگ هم شرایط همینطور بود.
یکی دیگر از شهروندان نیز با اشاره به وضعیت بیماران دیابتی در خانواده خود اظهار میکند: دو بیمار دیابتی داریم که انسولین به اندازه کافی به آنها نمیرسد و هر ماه باید برای تهیه این دارو مدام بین داروخانه ها سرگردان باشیم.
وی ادامه میدهد: دو خانم با بیماری سرطان تیروئید هم می شناسم که دارویشان پیدا نمی شود.
محمد کُرد اهل شهرستان خاش که از ۱۶ سالگی دچار بیماری دیابت شده و اکنون 30 ساله است …
