به گزارش خبرنگار ایلنا، فیلم سینمایی «زنده شور» به کارگردانی کاظم دانشی این روزها بر پرده سینماهای کشور در حال اکران است. «زنده شور» دومین تجربه سینمایی کارگردانش به حساب میآید که دانشی فیلمنامه آن را با همکاری محمد داوودی نوشته است.
محمد داوودی پیشتر نگارش فیلمنامههایی چون «جاندار»، «قصر شیرین»، «بی همه چیز» و... را در کارنامه خود دارد و میتوان او را یکی از نویسندههای سینمای ایران دانست که در سالهای اخیر آثار موفق و تحسینشدهای را خلق کرده است.
«زنده شور» یکی از بحثبرانگیزترین آثار داوودی به حساب میآید که قصهای از لحظات پر التهاب در آستانه اعدام چند متهم را روایت میکند. این فیلم سینمایی در چهلوچهارمین جشنواره فیلم فجر در حالیکه در یازده بخش نامزد دریافت جایزه بود، موفق به کسب پنج جایزه بهترین موسیقی متن، بهترین بازیگر نقش مکمل زن، بهترین بازیگر نقش اول مرد، بهترین کارگردانی و بهترین فیلم از نگاه تماشاگران شد.
به بهانه اکران «زنده شور» با محمد داوودی گفتوگویی داشتیم که در ادامه مشروح آن را از نظر میگذرانید:
ایده اولیه و ساختار «زنده شور» چگونه شکل گرفت؟ آیا در پرداختن به این قصه پروندههایی واقعی را هم مدنظر داشتید؟
ماجرای پول جمع کردن یک شب تا صبح در محوطه اعدام و ساز زدن پای چوبه دار از واقعیت میآید و بخش زیادی از ماجراها زاییده تخیل بنده است. به لحاظ ساختاری «زنده شور» یک ساختار پیچیدهای دارد که گذشته، اکنون و آینده تعداد زیادی از کاراکترهایی که به هم بیربط هستند در یک شب تا صبح تداخل پیدا میکند. تعدد کاراکترها و تعدد موقعیتها و قصهها پرداخت کار را برای ما پیچیده کرد.
علاوه بر تعریف موقعیت انسانی و اخلاقی که کاراکتر اصلی «زنده شور» در آن قرار گرفته، موقعیت حرفهای او چقدر به واقعیت این حرفه نزدیک است و چطور به مناسبات واقعی این حرفه آشنا و نزدیک شدید؟
اصل ماجرا از یک خاطره واقعی آمده است اما این مسئله یک امر متداول در محوطه اعدام نیست. معمولاً اگر موضوع قصاص باشد، جلسات صلح و سازش برای بخشش شکل میگیرد.
در پروسه نگارش فیلمنامه «زنده شور» تحقیقات میدانی صورت گرفت، پرسوجو شد و پاسخها با واسطه به ما رسید. آنچه که دیده میشود امری متداول نیست …
