یکی از اصول تربیتی آشنا کردن کودکان با عبادات است. در آموزههای دینی به ما توصیه شده است که فرزندان خود را از همان دوران طفولیت با عبادات آشنا کنیم. البته این کار باید به تدریج و با صبر و حوصله انجام گیرد تا باعث زدگی در آنها نشود.
قرار نیست کودک با اجبار و تذکرهای مداوم عاشق نماز و عبادت شود. گاهی یک رفتار ساده پدر و مادر، حضور در کنار همسالان یا حتی واکنش اشتباه به بازی کودک هنگام نماز میتواند نگاه او به عبادت را برای سالها شکل دهد.
بنابر روایت ایمانور، از الگو بودن والدین و آموزش تدریجی تا حضور در مسجد و مهمتر از همه پرهیز از سختگیری؛ ۸ راهکار تربیتی میتواند به ایجاد علاقه و انس کودکان با عبادت کمک کند.
راهکارهای ایجاد علاقه مندی در فرزندان نسبت به عباداتمشاهده عبادات والدین
ایجاد زمینه تقلید از والدین
ایجاد بستر عبادت
آموزش تدریجی عبادت
عدم شکلگیری دیدگاه منفی نسبت به عبادات
تدبیر برای آشنایی با عبادات از طفولیت
حضور در محیطهای ویژه عبادت
الگوگیری از گروههای همسال اهل عبادت
عدم سختگیری در مسائل عبادی
چکیده
عبادات میتواند زمینه رشد انسان را فراهم کند و فرزندان باید از دوران کودکی با عبادتها آشنا و مأنوس شوند.
عبادت یعنی یک ارتباط بین مخلوق و خالق و بنده و شخصی که او را آفریده است.
یکی از کانالهای دریافتی و یادگیری مهم انسان کانال بصری (دیداری) است لذا فرزندان با دیدن عبادتِ والدین آن را یاد میگیرند.
تلقید اوّلین گام و مرحله در یادگیری محسوب میشود و زمینه علاقهمندسازی و انسگیری با عبادت است.
فراهم کردن زمینه و بستر برای یک عبادت ارزشمند، ولی در حدّ درک و فهم فرزندان از وظایف والدین است.
فرزندان برای رسیدن، به قلّه عملی عبادات باید به تدریج و کمکم در این دامنه حرکت کنند.
سیره اهل بیت (ع) این بوده که نمیگذاشتند نگاه فرزندان به عبادت یک نگاه منفی باشد. به عبارت دیگر سیره اهل بیت (ع) این بوده که فرزندان را از همان دوران طفولیّت با عبادات آشنا میکردند. یعنی اصل عبادت به عنوان یک اصل تربیتی مطرح میشد.
حضور فرزندان …
